Soulfly

Leestijd: 3 minuten

Het was in 1998 toen Soulfly uitkwam. Max Cavalera was in de jaren ervoor uit Sepultura gestapt en waar Roots eindigde, ging hij met Soulfly verder. Inmiddels is men zo’n zevenentwintig jaar verder en doet Soulfly nog steeds haar eigen ding. De band is alweer toe aan de dertiende langspeler. Chama is de naam van dat nieuwe album van Soulfly. Die release verschijnt via Nuclear Blast.

Het is misschien wat simpel om te stellen dat Soulfly Max Cavalera is. Toch is hij de enige stabiele factor in de band. Op elke positie zijn er vele wisselingen geweest. Toch geldt dat zijn zoon Zyon Cavalara sinds 2011 de drums verzorgd. Sinds Enslaved is er dan ook geen album geweest waarop hij ontbrak.

Om het famliefeest nog groter te maken, geldt dat voor Chama Soulfly nog een zoon van Max Cavalera in de gelederen had. Igor Amadeus Cavalera speelde de bas namelijk in. De enige die geen bloedband met Max Cavalera had, voor zover de ondergetekende weet dan, is Mike DeLeon. Die gitarist moet niet verward worden met bassist Mike Leon, die wel een lange tijd deel uitmaakte van de band.

Chama

De opvolger van het in 2022 verschenen Totem telt tien tracks. Soulfly lijkt het op Chama daarom in een vlot tempo aan te willen pakken. De tien tracks zijn namelijk in iets meer dan een half uur voorbij. Er staan dan ook maar twee tracks op die langer dan vier minuten duren, terwijl er daarentegen wel vier songs de grens van de drie minuten niet halen. ‘Ghenna’, een opzwepende track waarvan een deel van het drumritme bekend voor lijkt te komen, is daarvan de kortste en haalt zelfs de twee minuten niet.

Misschien heeft Soulfly meer tijd nodig gehad om de gastmusici uit te nodigen voor Chama. In ‘Nihilist’ is er namelijk een mooie rol weggelegd voor Todd Jones, inderdaad van Nails. Die is daar echt niet gekomen om een subtiele duit in het zakje te doen. Dat is Soulfly op volle kracht. ‘No Power = No Pain’, welke qua titel niet verward moet worden met ‘No Hope = No Fear’ van de debuutplaat, kent een heel blok aan gastbijdrages. Ben Cook en Gabe Franco zorgen voor extra vocalen, terwijl Fear Factory-icoon Dino Cazares zijn gitaarkunsten komt vertonen. Overigens geldt dat het eerder aangehaalde ‘Ghenna’ wordt opgesierd door gitaarwerk van Michael Amott, vooral bekend van Arch Enemy.

Soulfly is gewoon Soulfly

Dat Soulfly een handje heeft van gastmuzikanten uitnodigen, is sinds de debuutplaat bekend. Dat maakt de band ook. Dit doen Max Cavalera en consorten echter keer op keer zonder concessies te doen aan hun eigen handtekening. Het is bombastisch, het komt met een aanstekelijke groove en kent de invloeden van inheemse muziek. ‘Black Hole Scum’, de langste track van dit album, laat dat goed horen. Daarbij is er ook nog ruimte voor het experiment, ditmaal onder de noemer ‘Soulfly XIII’. Ook dat is bij de debuutplaat al ingezet, dat maakt de band, maar heeft Soulfly in de geschiedenis helaas niet elk album in de praktijk gebracht.

Soulfly is op Chama gewoon precies Soulfly. Dat betekent dat Max Cavalera boos klinkt, dat het vuurtje flink opgestookt wordt en dat men ergens een beetje weet hoe de grooves lopen. Juist dat zorgt dat Soulfly lekker zichzelf is en met Chama gewoon weer een puik staaltje metal afleveren zoals alleen zij dat kunnen vormgeven.