De eerste tonen van ‘Back’ roepen direct een vraag op: wordt hier nu gezongen door een man of een vrouw? Vitja heeft immers een nieuwe vocalist verwelkomd. Enig onderzoek en wat verder luisteren, hebben ervoor gezorgd dat het antwoord daarop gevonden is: het is een zanger. Met hem, Gabriel Spigolon, komt Vitja met de langspeler Thirst. Die verschijnt via Arising Empire.
Deze Duitsers timmeren de laatste jaren flink aan de weg in het landschap van de metalcore. Duitsers schijnen nu eenmaal goed te zijn in metalcore. Misschien komt dat omdat deze Europeanen bekend staan om hun degelijkheid. Voor metalcore moet men immers strak te werk gaan. Dat doet Vitja dan ook. ‘Silence’ laat horen dat men weet hoe men de beuk erin moet gooien. Heel anders is ‘What’s Next’. De band neemt daar wat gas terug. Dat kan men beter niet doen, want vooral de echt rustige passages in dat nummer zijn niet echt overtuigend. Schoenmaker blijf bij je leest.
In het totaal heeft het kwartet van Vitja dertien nummers voor de luisteraar in petto. ‘Breathe’ is een kort intermezzo met samples, waardoor er twaalf echte nummers over blijven. ‘Those Years’ is een duidelijke flirt met de moderne tijden. Wederom betreft dit zo’n moment waarop Vitja de twijfelaars niet zal overtuigen. Dat doen ze dan weer wel in ‘Silver Linings’. Die track is een absolute knaller. Carlo Knöpfel van Breakdown Of Sanity komt hier een sterke duit in het zakje doen. Hier laat Vitja wel overduidelijk horen dat ze de metalcore liefhebber zo kunnen inpakken.
Thirst is de eerste plaat met Gabriel Spigolon in de gelederen. Misschien moeten de partijen nog even goed aan elkaar wennen, maar Vitja zou makkelijker overtuigender uit de verf kunnen komen. Thirst is een plaat die ruim voldoende zou scoren, maar door enkele tracks ook zijn beoordeling wat minder hoog ziet uitvallen.
- Elysion – Identity - 14 oktober 2026
- Stoned Jesus – Songs To Moon - 13 oktober 2026
- Carnation – Symphony In Flesh - 12 oktober 2026