De vraag is altijd of de naam van de band op de zanger van de band slaat. Tenminste, een buitenstaander zou dat zomaar kunnen denken. Er is namelijk nog geen één album geweest waarin Warbringer in dezelfde line-up speelde als op diens voorganger. De band telt meer leden en ex-leden dan actieve jaren. Maar, dat is een detail, want het gaat om de muziek en die valt al jaren in de smaak bij de liefhebbers van de thrash metal.
De opvolger van het uit 2017 komende Woe To The Vanquished, wat hun eerste release via Napalm Records was na een jarenlange productie via Century Media, heet Weapons Of Tomorrow. En ja, ook deze plaat kent niet dezelfde bezetting als zijn voorganger. In Chase Bryant is namelijk een nieuwe bassist te ontdekken in de line-up.
Deze langspeler van Warbringer komt met tien tracks. Samen genereren zij een ruime vijftig minuten aan thrash metal, want dat is het nog steeds wat de klok slaat bij deze Amerikanen. ‘Defiance Of Fate’ en ‘Heart Of Darkness’ zijn de twee tracks die de speelduur flink oprekken, want deze tracks duren allebei meer dan zeven minuten. Overigens doet afsluiter ‘Glorious End’ daar niet veel voor onder, want dat nummer haalt de zeven minuten net niet.
Warbringer staat natuurlijk bekend om thrash metal en dat wordt op Weapons Of Tomorrow ook hoog in het vaandel gedragen. Dat is dan ook de kracht van deze band. De band aangaan met andere genre hoort niet binnen het credo van deze groep. ‘Firepower Kills’ en ‘Crushed Beneath The Tracks’ laten dat goed horen. Het tempo zorgt ervoor dat stilzitten er niet in zit bij Warbringer.
Als men dan toch een stapje terug neemt qua tempo en qua riffwerk, dan blijkt dat zelfs dan Warbringer de thrash trouw brengt. ‘Defiance Of Fate’, welke eerder al is aangehaald als één van de langere tracks van Weapons Of Tomorrow, is daar een goed voorbeeld van. De meeslepende intro maakt gelijk duidelijk dat deze track anders is ingericht, maar nog wel echt Warbringer is. Dat geldt ook voor ‘Heart Of Darkness’. De akoestische gitaren doen daar nog even vermoeden dat Warbringer echt een ander straatje in is geslagen. Toch neemt de furieuze thrash al snel de overhand.
Thrash metal is en blijft thrash metal. Dat is misschien wel de beste conclusie die getrokken kan worden na het luisteren van Weapons Of Tomorrow. Voor Warbringer maakt het niet uit wat de line-up is, John Kevill en zijn mannen blijven de thrash vurig spelen zoals men in dit genre mag verwachten.
- Melechesh – Sentinels Of Shamash EP - 5 april 2026
- Lord Of The Lost – Opvs Noir Vol.3 - 4 april 2026
- Nick Oliveri – N.O. Hits At All Vol.10 - 3 april 2026