White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Barishi – Old Smoke

De Amerikaanse metalband Barishi begon ooit als een instrumentale band, maar sinds de komst van Sascha Simms werden er ook vocalen gebruikt. In die samenstelling zijn ook de eerste twee platen opgenomen. Inmiddels is Simms uit de line-up verdwenen en is Barishi weer gereduceerd tot drietal. In die bezetting komt de groep nu met Old Smoke. Dat album verschijnt via Season Of Mist.

Old Smoke komt vier jaar na Blood From The Lion’s Mouth. Omdat Sascha Simms uit de band is en Barisgi toch tot de conclusie is gekomen dat muziek met vocalen toch meer hun ding is, heeft gitarist Graham Brooks zich ook een microfoon toegeëigend nadat men ook nog kortstondig een andere vocalist in de gelederen heeft gehad. Daarom is Barishi weer terug bij af qua line-up, maar wel met vocalen.

Old Smoke is een langspeler die maar zes tracks telt. Dat wilt niet zeggen dat Barishi het zichzelf er makkelijk vanaf maakt. Integendeel. De groep heeft zo’n vijftig minuten aan muziek voor de metalhead in petto. Als opener ‘The Silent Circle’ en het daarop volgende ‘Blood Aurora’ gepasseerd zijn, staat de teller al ruim boven de twintig minuten. Beide tracks duren namelijk meer dan tien minuten. Dat komt doordat Barishi zijn zware metal op een niet al te hoog tempo voorschotelt en de riffs hierbij uitgestrekt kunnen zijn. Daarnaast durft de groep het ook aan om te spelen met de contrasten van de intensiteit. Dit geeft wel wat extra’s aan de toch wat zompige sound.

Twee tracks op Old Smoke duren maar iets meer dan zes minuten. Tussen die nummers, te weten ‘The Longhunter’ en ‘Entombed In Gold Forever’, zit ook nog ‘Cursus Ablaze’. wat een breekbaar akoestisch niemendalletje van zo’n twee minuten is. Sferisch en het breekt de wereld van de metal even, maar niet meer dan dat. ‘The Longhunter’ en ‘Entombed In Gold Forever’ laten horen, zonder dat het op elkaar lijkende tracks zijn, dat het soms ook goed is om niet te lang te blijven hangen in bepaalde sferen. Het minder herhaling zorgt ervoor dat men wel meer gefocust blijft luisteren.

Afsluiter ‘Old Smoke’ is de langste track op Old Smoke. Deze track duurt ruim meer dan dertien minuten. Waar eerder is aangehaald dat de lange tracks soms ook veel herhalen, betreft het hier misschien wel de sterkste track van de plaat, ondanks de lengte dus. Dat komt vooral doordat Barishi hier op een donkere, rustige wijze  vanuit troebelig, kabbelend water de track steeds wat meer opvoert. Hierdoor wordt de luisteraar er helemaal in opgezogen. Hier grijpt Barishi de luisteraar dus van top tot teen om deze onder te dompelen in het zompige moeras van metal.

De door sludge beïnvloede porgressieve metal van het Amerikaanse Barishi blijkt goed overeind te blijven staan nu de band weer terug een drietal is. Wie had gesteld dat dit het tragere, meer progressieve broertje van Black Tusk was, was geloofd geweest. Old Smoke is een schijf die ondanks een paar herhalingen teveel uitblinkt doordat het geen standaardplaat is.

0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2020 White Room Reviews

Thema door Anders Norén