South Of Heaven Open Air - dag 1 @Gashouder, Maastricht

Leestijd: 7 minuten

In een festivalzomer die al uitpuilt van grote namen en drukke line-ups, weet South Of Heaven Open Air zich overtuigend te introduceren. Naast het sfeervolle Gashouderterrein in Maastricht vond op 6, 7 en 8 juni de allereerste editie plaats van dit nieuwe metalfestival, en dat bleek meteen een schot in de roos. Met een unieke combinatie van stevige muziek, bourgondisch genieten en een intieme setting wist South Of Heaven direct een eigen gezicht neer te zetten.

Wat dit debuut extra bijzonder maakte, was de speciale openingsavond op de donderdag. Als opwarmer voor het tweedaagse festival trakteerde de organisatie het publiek op een magische avond met optredens van The Hu, Alcest en als kers op de taart het betoverende Heilung. Het Whiteroomverslag van deze avond vind je hier. De daaropvolgende twee dagen stonden volledig in het teken van metal in de breedste zin van het woord.

South Of Heaven Open Air laat zien dat er in het zuiden van Nederland absoluut ruimte is voor iets nieuws. Deze eerste editie smaakt naar meer, en lijkt nu al een vaste waarde te worden op de festivalagenda: markeer 6 en 7 juni 2026 maar alvast in je agenda! Onze fotograaf Seth Abrikoos was er alle drie de dagen bij, en wist daarnaast ook nog tijd te vinden om in de pen te klimmen voor een verslag.

BAEST, ANGELUS APATRIDA, LEGION OF THE DAMNED

De eer om South Of Heaven officieel af te trappen viel te beurt aan het Deense Baest. Met hun brute old school death metal, doorspekt met groovende en zelfs heavy rock-invloeden, wist Baest het publiek snel voor zich te winnen. Nummers als Colossus, King of the Sun en Misfortunate Son klonken solide, waarbij vooral de variatie in riffs en vocalen opviel.

Als tweede band van de dag weet het Spaanse Angelus Apatrida meteen de boel op scherp te zetten. Ondanks het vroege tijdslot levert het viertal een krachtige en strak gespeelde set af. Met hun mix van technische thrash en invloeden van Testament, Slayer en Pantera klinkt het geheel zowel herkenbaar als verfrissend. De band speelt met zichtbaar plezier en bezieling, en dat werkt aanstekelijk. Bij afsluiter You Are Next ontstaat zelfs de eerste moshpit van de dag.

Na een wat rommelige start waarin de leden van Legion Of The Damned elkaar nauwelijks kon horen, draaien ze de knop om en zetten ze alsnog een overtuigende show neer. Werewolf Corpse en Son of the Jackal blazen er lekker op los, en het soleerwerk in Contamination valt extra op. Zanger Maurice Swinkels praat het publiek charmant toe in het Limburgs en Nederlands. Ondanks de vertraging: een sterk, energiek optreden dat het wachten waard was.

MIDNIGHT, SACRED REICH, SOULFLY

Hoewel het Amerikaanse Midnight door uitloop van het tijdschema flink moest inleveren op speeltijd, liet het gemaskerde trio dat geen seconde aan hun optreden te merken. Onder leiding van de altijd ongrijpbare Athenar knalde de band er een rauwe, dampende set blackened speedmetal uit, vol knipogen naar Venom, Motörhead en Toxic Holocaust.

Met een grote glimlach op het gezicht blaast frontman Phil Rind het publiek moeiteloos omver. Sacred Reich straalt namelijk op elk moment speelplezier en vriendschap uit, en dat werkt aanstekelijk. De set opent met The American Way en schakelt snel naar krachtpatsers als Divide en Salvation, waarmee de band bewijst nog lang niet uitgeblust te zijn. Hoogtepunt? Een loepzuivere cover van War Pigs die massaal wordt meegezongen. Afsluiter Surf Nicaragua zet de kroon op het werk. Een sympathieke en energieke show van een band die na bijna 40 jaar nog steeds staat als een huis.

Soulfly kwam met een set vol klassiekers als Prophecy, Back to the Primitive en Eye For An Eye, en wist daarmee moeiteloos het publiek op te zwepen. Max zelf oogde opvallend energiek en scherp, en met nieuwkomer Chase Bryant (Warbringer) op bas kreeg de band zelfs een frisse injectie.

DARK ANGEL, CHANNEL ZERO, HATEBREED, ACCEPT

Dark Angel bracht in Maastricht een emotioneel en krachtig optreden, opgedragen aan de in 2023 overleden gitarist Jim Durkin. Frontman Ron Rinehart memoreerde hem met warme woorden en droeg Extinction-Level Event speciaal aan hem op. Drummer Gene Hoglan stak er zoals verwacht bovenuit – niet vreemd, want deze levende legende drumde eerder bij Death, Fear Factory, Strapping Young Lad.

Channel Zero nam op indrukwekkende wijze afscheid van het Nederlandse publiek met een krachtige set. Channel Zero geniet in Nederland nog altijd van een trouwe en grote fanbase. Zelfs toen de regen met bakken uit de lucht viel, hield het publiek stand en bleef massaal voor het podium staan.

Hatebreed zorgde vervolgens ondanks de stortregen voor één groot feest. Vanaf het eerste nummer I Will Be Heard had frontman Jamey Jasta het publiek in zijn greep. De circlepits en wall of death volgden elkaar in hoog tempo op en de sfeer zat er vanaf het begin goed in. Klassiekers als This Is Now, Perseverance en Destroy Everything knalden uit de speakers en werden massaal meegebruld. De show zat ook visueel goed in elkaar: vlammen, een opblaasbare mascotte en twee enorme strandballen (de zogenaamde “Balls of Death”) maakten het af. Hatebreed stelde niet teleur – dit was gewoon een keihard energiek optreden.

Accept sloot de dag af als een echte headliner. Op een fraai podium, met drummer Christopher Williams hoog boven de rest, gaf de band een energiek optreden vol beweging, plezier en ouderwetse heavy metal. De gitaristen stonden regelmatig vooraan met gave solo’s, en dankzij het uitstekende geluid kwam alles goed tot z’n recht. Het publiek kreeg waar het op hoopte: klassiekers als Princess of the Dawn, Fast As A Shark en natuurlijk Balls to the Wall. Ondanks de stromende regen, bleef de sfeer top.