Make them Suffer, Resolve, Conjurer, If Not For Me @Melkweg Amsterdam

Leestijd: 7 minuten

Afgelopen vrijdag (23 mei) stond de Melkweg in Amsterdam volledig op z’n kop tijdens een van de hardste en meest memorabele metalcore-avonden van het jaar. De zaal was bomvol (lees: uitverkocht) én terecht. De Australische band Make Them Suffer deed eindelijk weer eens ons land aan voor een headline show en bracht een keiharde line-up mee: Resolve uit Frankrijk, Conjurer uit Engeland en If Not For Me uit de VS. Wat volgde was een intense avond vol rauwe energie, moshpits, stagedives, circle pits en een fantastische lichtshow bij elke band.

If Not For Me

De Amerikanen van If Not For Me openden de avond in de Melkweg met brute energie en technische finesse. Deze vierkoppige metalcore-band uit Harrisburg, Pennsylvania, bestaande uit Patrick Glover (vocals), Hayden Calhoun (gitaar), Zac Allen (bas) en Cody Frain (drums), heeft de afgelopen jaren flink aan de weg getimmerd in de Amerikaanse scene.
Met invloeden van bands als Bring Me The Horizon, Killswitch Engage en August Burns Red, brengt If Not For Me een frisse, melodieuze draai aan het genre, zonder hun rauwe rand te verliezen. Live was dat ook overduidelijk te voelen. Ze zetten meteen de toon voor de rest van de avond: strak, energiek en met een set vol moshwaardige breakdowns en catchy refreinen. Het publiek werd vanaf het eerste nummer meegezogen in hun performance en liet zich zonder moeite opzwepen tot de eerste pits van de avond. Als ijzersterke opener was aan alles zien dat deze band de laatste jaren flink wat kilometers heeft gemaakt op het podium.

Conjurer

Na de furieuze opener van If Not For Me, was het de beurt aan Conjurer uit Rugby, Engeland. Met hun kenmerkende mix van sludge, doom en death metal brachten ze een compleet ander soort intensiteit naar het podiun: geen constante razernij, maar een meeslepende, duistere onderdompeling. Hun geluid is massief en atmosferisch, en live creëren ze een bijna spirituele sfeer waarin je als publiek volledig wordt opgeslokt in een soort zwart gat, een soort hypnotiserende performance.
Onder contract bij Nuclear Blast, en met twee ijzersterke albums op hun naam (Mire en Páthos), heeft Conjurer zich stevig verankerd binnen de internationale metalwereld. De band bestaat uit vier muzikanten. Aan het front staan Dan Nightingale en Brady Deeprose, beiden verantwoordelijk voor gitaar en vocalen sinds de oprichting van de band in 2014. Conor Marshall sloot zich in 2017 aan als bassist en is daarnaast ook actief bij Sylosis. De line-up wordt gecompleteerd door drummer Noah See, die sinds 2022 deel uitmaakt van de band.

Resolve

Vanaf het eerste nummer voelde deze band als een soort co-headliner: de energie waarmee de Franse band het podium van de Melkweg betrad, sloeg direct over op het publiek. Binnen no-time was de zaal een zee van beweging, met constante moshpits, crowdsurfers en een eindeloze stroom stagedivers die zich met volle overtuiging in het publiek stortten. Aan de hoeveelheid Resolve-shirts in het publiek én de hoeveelheid fans die hele songteksten mee konden schreeuwen was goed te zien dat een flink deel van de bezoekers speciaal voor hen was gekomen.
Wat Resolve onderscheidt, is de intensiteit én emotie die ze in hun muziek leggen. Hun set voelde persoonlijk, meeslepend en ontzettend strak uitgevoerd. Het was overduidelijk dat de band hier een trouwe fanbase aan het werk zag, iets wat je niet zomaar opbouwt.
De band, bestaande uit zanger Anthony Diliberto, bassist Robin Mariat, drummer Nathan Mariat en gitarist Antonin Carré, heeft sinds de oprichting in 2016 geduldig gebouwd aan hun identiteit.

Make Them Suffer

En dan was het eindelijk tijd voor de headliner: Make Them Suffer uit Australië. De band die al sinds 2008 meedraait, zette een strakke en energieke show neer in de uitverkochte Melkweg. De band bestaat uit Sean Harmanis (unclean en clean vocals), Nick McLernon (gitaar en backing vocals), Jaya Jeffery (bas), Jordan Mather (drums) en Alex Reade (toetsen en zang). De combinatie tussen Sean’s rauwe vocalen en Alex’ melodieuze zang gaf de show een mooie dynamiek.
Het publiek ging er vanaf het eerste nummer goed in mee: er werd veel meegezongen, gecrowdsurft en de moshpit draaide op volle kracht.
De band liet de muziek voor zich spreken, zonder poespas of lange verhalen. Het was vooral een krachtige, no-nonsense show waarin de muziek centraal stond.