Tusky – Tusky

Leestijd: 3 minuten

‘The Brown Album’. Dat is hoe de band graag ziet dat de mensen de plaat noemen. Misschien wat verwarrend, want The Brown Album kan ook zomaar onder andere refereren naar zowel Primus als Jesus Christ Superstar. Gelukkig kan de nieuwe plaat van Tusky ook gewoon naar de band genoemd worden, want dat is de officiële titel. Tusky verschijnt via Suburban Records.

Tusky

Als men denkt dat punkrock dood is, heeft men de afgelopen jaren onder een steen geleefd. Geen zelf-respecterend festival is niet platgespeeld door deze band. Tusky dus. Waar de nieuwe plaat is opgenomen als viertal, zal de groep live als vijftal wervelen. Dat is zodat Vlad zich kan richten op de vocalen. No Turning Back’s Michiel van Iersel komt de band dan versterken met zijn gitaarwerk.

De plaat

De twaalf tracks op deze naar de band genoemde release hebben met ‘When The Shit Hits The Fun’ en ‘Lights Out’ zorgen dat de plaat mooi rond gemaakt is. Ja, een inleidend geheel en een moment ter bezinning aan het eind, waarbij men niet moet denken dat Tusky hier aan mindfull gezwets, of stilte, doet. Nee, dit is namelijk laten horen dat men de frustratie à la Foo Fighters en John Coffey kan bundelen en dit binnen één minuut op de wereld los kan laten. Dat is pas een moment van bezinning. Die zelfde strekking moet bij de inleiding gezien worden. Hier kunnen nog veel bands van leren.

‘Crow Without Caws’ laat horen dat Tusky het muziek maken heeft aangegrepen om het gevoel van Foo Fighters van diens eerdere platen, van Blink 182 en de energie van John Coffey weet om te zetten tot een pakkend geheel, waarbij meegezongen mag worden. Eigenlijk is dat misschien ook iets dat automatisch gebeurt bij het luisteren van deze muziek.

Punkrock in volle glorie

Oké, misschien is het de punkrock die leidend is, maar misschien wordt daarmee het geluid van Tusky ook wel teveel ingekaderd. Tegenwoordig is men daar goed in, alles in een hokje stouwen. Het is duidelijk dat dit kwartet ook put uit de rock, uit de hardcore en de punk. Zonder het er dik bovenop te leggen, zou zomaar gedacht kunnen worden dat men ook ergens nog naar Refused heeft geluisterd. Maar ja, eigenlijk is dat een open deur, want wie heeft dat niet. (En wie dit leest en beseft dat die dit nu begrijpt, moet zich afvragen waar het in het leven mis is gegaan. Ouders aanklagen mag.)

Eén van de krachten van de sound, die overigens door Adrian Bushby tot in perfectie in de mix is gezet, wat die man natuurlijk overigens ook echt goed kan, is dat er een mooie balans tussen lekker raggen en melodie is. ‘Serenade Me (Forever)’ laat dat goed horen. De energie knalt daar overigens uit zijn voegen. Ook zoiets wat Tusky ten voeten uit is.

Natuurlijk kan er gesteld worden dat punkrock anno 2024 niet dood is. Maar ja, dat wordt over zoveel genres gezegd en even zoveel blijken toch nog lekker springlevend. Nee, lees vooral dat Tusky op een magistrale manier energieke muziek in handen heeft waarmee ongetwijfeld menig festival en concertzaal weer plat gespeeld gaat worden.

Tracklist Tusky

1. When The Shit Hits The Fun
2. Crow Without Caws
3. Circles
4. Babybird
5. Serenade Me (Forever)
6. Fixer Upper
7. Threat Level Midnight
8. Fight Or Flight
9. Hommage To Decay
10. The Cake Is A Lie
11. Beyond The Binary
12. Lights Out

TUSKY ONLINE

Website
Facebook
Instagram
X / Twitter

SUBURBAN RECORDS ONLINE

Website
Facebook
Instagram