Haliphron – Anatomy Of Darkness

Leestijd: 3 minuten

Eigenlijk gaat het allemaal best snel, want ruim twee jaar terug wist eigenlijk nog niemand wat komen zou gaan en inmiddels is de status er een om te vieren. Dat heeft de band natuurlijk geheel aan zichzelf te danken. Hun voortvarendheid zorgt er ook voor dat nu de tweede langspeler al op de planken ligt. Anatomy Of Darkness ziet Haliphron net als voorganger Prey verschijnen via Listenable Records.

Haliphron

Zij die het op een haast onmogelijke manier gemist hebben, hebben gemist dat men met Haliphron toch wel een supergroep van de Nederlandse metalscène is ontstaan. Waar de debuutplaat nog als zestal werd gerealiseerd, is dat nu ook het geval, al is het wel zo dat David Gutierrez Rojas nu als gastbijdrage vernoemd is. Hij is echter nog steeds verantwoordelijk op dit album voor de symfonische partijen, evenals de koren.

De rest van de line-up is bijna niet gewijzigd. Dat betekent dat Marloes Voskuil, voorheen bekend van Izegrim, aan het front staat. Zij is niet de enige in de bezetting met een geschiedenis in die band, gezien ook gitarist Jeroen Wechgelaer van de partij is. Bassist Jessica Otten en gitarist Ramon Ploeg hebben dan weer een gezamenlijk activiteit in Bleeding Gods. In dat opzicht is dat dus ook een duo in de line-up. Drummer Paul Beltman kan daarentegen van veel bands gekend worden, maar niet van een van de bovenstaande bands. Hij is het enige nieuwe gezicht in Haliphron.

Anatomy Of Darkness

De negen tracks op Anatomy Of Darkness zorgen voor een kleine veertig minuten aan nieuwe muziek van Haliphron. Opener ‘Opus Addicere’ duurt net iets meer dan een minuut, is de kortste track van dit album en zal door het inleidende karakter waarschijnlijk de minste streams gaan halen. Dat is leuk voor op de plaat, maar het had prima zonder gekund. Afsluiter ‘Anatomy Of Darkness’ is de langste track van de plaat. Die gaat ruim over de zes minuten heen.

Op Anatomy Of Darkness blijkt dat Haliphron de symfonische death metal nog verder bijgeschaafd heeft. Dat houdt ook in dat de sound misschien net wat breder lijkt dan op voorganger Prey, wat overigens al een zeer sterk staaltje was. ‘Black Star’ en het met Oosterse invloeden opgesierde ‘Buried Truth’ lijken namelijk ook invloeden van onder andere Cradle Of Filth te herbergen, terwijl bij Haliphron Dimmu Borgir ook nooit ver weg lijkt. Misschien kan dan ook beter gesteld worden dat deze Nederlanders staan voor een symfonische variant op de extreme metal. Dat blijkt ook in ‘Double Or Nothing’. Het tussenstuk is bijna spookachtig, waar een sterke rol voor de toetsen en het koor is weggelegd, terwijl alles daarom door Voskuil en haar kompanen op een brute wijze wordt weggezet.

Anatomy Of Darkness is een moderne metalplaat geworden waarin de vele stijlen die de extremere hoek telt samenkomen. Haliphron mag Anatomy Of Darkness misschien snel op Prey laten volgen, maar als men platen van deze kwaliteit maakt, zal elke metalhead content zijn als zij dit tempo van releasen aanhouden.

Tracklist Anatomy Of Darkness

1. Opus Addicere
2. Silent Escape
3. Feasting on Flesh
4. Black Star
5. Buried Truth
6. Double or Nothing
7. Epitome of Perfection
8. Art of the Blade
9. Anatomy of Darkness

Haliphron online

Website
Facebook
Instagram

LISTENABLE RECORDS ONLINE

Webshop
Bandcamp