The Light - The Light - White Room Reviews

Leestijd: 2 minuten

Het zal voor velen een nieuwe naam onder de muzikale horizon zijn, maar dat maakt het niet minder interessant. Vanuit het zuiden van Duitsland heeft The Light het licht gezien. De band kwam eerder dit jaar met de debuutplaat. Het album, dat simpelweg naar de band zelf genoemd is, is verschenen via Fastball Music.

Over de band

Achter The Light gaan dus drie ervaren heren schuil. Ze hebben allemaal al lang en breed hun sporen verdiend. Hun passie voor muziek en misschien ook wel gezamenlijke zorgen en boosheid, gezien de teksten op deze plaat, zorgden ervoor dat de handen ineen werden geslagen. Dat het dan snel kan gaan, moge duidelijk zijn. De groep is pas in 2024 ontstaan. Er zijn genoeg bands die in het jaar daarna nog geen langspeler uit kunnen brengen.

De debuutplaat

Die debuutplaat van The Light telt tien tracks. Samen zijn die songs goed voor iets meer dan veertig minuten aan muziek. Daardoor is de speelduur dan ook geschikt voor vinyl, waar deze debuutplaat ook op verschijnt. Alle tracks hebben een speelduur van ergens tussen de grens van de drie en vijf minuten.

Hoewel de rock stevig wordt gespeeld, lijkt het wel dat er opvallende invloeden te bespeuren zijn. Opener ‘Swinging’ doet denken dat Type O Negative zich heeft toegelegd op de heavy rock, terwijl het openingsmoment in ‘War’ sterk aan Tool doet denken. ‘Run’ heeft iets weg van een samenwerking van Metallica en Alice In Chains, terwijl die eerst genoemde ook op de momenten dat het tempo wordt opgevoerd duidelijk van invloed blijkt. ‘Call My Name’ doet het wat rustiger aan, maar daar wordt misschien de herhaling wat vaak ingezet. Het zorgt wel voor nog meer variatie op deze plaat, want dat doet The Light goed. Het schotelt de stevige rock niet eenzijdig voor.

Het is duidelijk dat de heren van The Light hun ervaring hebben ingezet om de handen ineen te slaan. Hier is namelijk een debuutplaat afgeleverd die duidelijk laat horen dat zij weten hoe er gerockt moet worden.