White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Tempel – Tempel

De naam Tempel zal gelinkt aan de muziek nog niet direct belletjes doen rinkelen bij de muziekliefhebbers. Toch herbergt deze band een lid dat al wel meer bekendheid heeft vergaard. Tempel is namelijk ook de band van Kvelertak-drummer Kjetil. In Tempel speelt hij met zijn twee broers en een jeugdvriend. Via Jansen Records komt Tempel met zijn debuutplaat, welke simpelweg Tempel heet.

De eerste kennismaking met Tempel duurt negen nummers. De veertig minuten aan muziek laten horen dat de stijl in de lijn van de ongepolijste begindagen van Mastodon, een vleugje Neurosis en de hardcore ligt. Dat laatste zit hem voornamelijk in de vocalen. De rauwe vocalen van Inge, die ook de basgitaar speelt en één van de drie broers is, doen ook denken aan die van Pieter Verpaalen op het eerste album van Textures. Qua gitaren heeft Tempel soms ook iets weg van het melodieuze van Thin Lizzy, wat in ‘Afterlife’ goed te horen is. De combinatie met de metal wordt echter goed gemaakt, waardoor het tevens ook zwaar uit de hoek komt. Het instrumentale tussenstuk in dat nummer is ook een goed voorbeeld voor de hoogstaande riffs in Tempel. Black Sabbath en Baroness lijken dan ook nog door te komen sijpelen.

‘Confusion’ staat voor de andere kant van Tempel. De rauwe, hardcore-achtige vocalen maken grotendeels plaats voor cleane vocalen. De gitaren zetten daarbij de melodie op een gigantisch voetstuk, terwijl het fundament wat rustiger van aard is. Het past allemaal wel en het zorgt juist voor nog meer dynamiek op Tempel. Het lange ‘Torches’ laat daarentegen horen dat die rustige kant van Tempel ook gepaard kan gaan met de rauwe vocalen. In dat opzicht is er weer een parallel te trekken met Baroness op haar eerdere platen. Dat Tempel in dit nummer de muziek ook even helemaal weg durft te trekken, is gewaagd, maar zorgt daarentegen ook voor een heerlijke climax.

Soms komen er ruwe diamanten aan het ligt, waarvan men eigenlijk hoopt dat ze ook ruw blijven. Tempel is daar een goed voorbeeld van. Juist de rafelige randjes, het ongepolijste maakt het luisteren naar Tempel zo lekker. Zo’n band is een lust voor de breed georiënteerde metalhead.

0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2019 White Room Reviews

Technische realisatie: Rick van Geel