White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Āter – Vulligheid

Onze Zuiderbuur Wesley Beernaert is maar een bezig bijtje. Sinds 2019 doet hij de vocalen bij zowel Hudič, Persephone’s Blade als Satyrus. Blijkbaar is hij in 1996 ook al gestart met blackmetal schrijven voor zijn project Āter. In een tijdspanne van maar liefst 24 (!) jaar is het Wesley en consorten gelukt om een eerste EP met vijf tracks uit te brengen. Eigenlijk maar vier tracks, want het vijfde nummer Diatomacious Ooze is een ‘bonustrack bedoeld voor experimentele doeleinden’. Vullighied is in ieder geval de titel van dit duivelsgebroed, maar snel eens gaan luisteren of het wat is.

Kijkende naar de hoes, kun je al raden dat de blackmetal op Vullighied inderdaad ‘vullig’ (afgeleid van ‘vuilnis’/vies) gaat klinken. En dat doet het ook. De productie is namelijk rauw en vuig, alsof alle instrumenten in één sessie zijn opgenomen. Het geheel klinkt analoog en minimalistisch, en ondanks het feit dat de basdrum wat duidelijker in de mix had gemogen, ademt het album wel een echte blackmetal sfeer uit.

Muzikaal gezien laat Āter een pot melodieuze, snelle en uptempo gespeelde blackmetal horen. Het doet me denken aan het vroegere werk van Cirith Gorgor, Fluisterwoud en Onheil om maar eens wat Nederlandse bandnamen aan te halen voor vergelijk.

De 5 nummers krijgen wat extra cachet omdat de teksten geschreeuwd worden in een bijna 1000 jaar oud Vlaams dialect. Niet dat je er ook maar iets van verstaat, maar toch. Zo verhaalt openingstrack D’Oere over een hoer die eigenlijk geen hoer wil zijn, maar dit werk doet om haar kinderen te kunnen voeden.

Strontroaper van Abjele gaat -u raadt het al- iemand die de straten stront-vrij houdt, terwijl de elite hem uitlacht. Ook de gedachte achter deze track is, dat er geld verdiend moet worden om monden te voeden. Voorvaderen; een track die verhaalt over de vete die er al eeuwen heerst tussen Vlaanderen en Wallonië, ofwel het Nederlands sprekende gedeelte van België en het Franstalige.

Valkennacht is een soort van samenkomst van de boodschappen in de voorgaande teksten, waarbij Beernaert wil aangeven dat we eigenlijk allemaal gelijk  en elkaar moeten respecteren en dat we moeder aarde dankbaar moeten zijn voor alles wat zij ons te bieden heeft. Het klinkt bijna utopisch. Maar goed, wie weet wat de wereld ons anno april 2020 en verder biedt, nadat de Corona-crisis is overgewaaid…

Tot slot Diatomacious Ooze. Een bonustrack met een experimenteel karakter dat wat mij betreft niet op deze EP thuishoort. Het nummer klinkt anders dan de rest en valt hierdoor geheel buiten de boot.

Los van deze track levert Āter met Vullighied een leuke EP blackmetal EP af. Vernieuwend of verrassend wordt het nergens, maar live in een klein obscuur zaaltje, lijkt me dit een prima band om naar te luisteren.

1 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2021 White Room Reviews

Thema door Anders Norén