March Of The Black Horse 2026 @Black Horse, Roosendaal

Leestijd: 6 minuten

Traditie getrouw luidt March of The Black Horse ‘de aftrap van het nieuwe festival seizoen’ in. Altijd leuk om bij zo iets aanwezig te zijn, dus reist ondergetekende – ook traditiegetrouw- op zaterdag 14 maart af naar zalencentrum Black Horse in Roosendaal, om de eerste bands van dit seizoen te mogen aanschouwen.

March of the Black Horse bestaat naast een altijd gevarieerd muzikaal programma, ook uit een metal bingo die halverwege wordt gehouden. Opvallend dat ik bij binnenkomst geen bingokaart in mijn hand gedrukt krijg. Nee, dit jaar pakt de organisatie (STAM) het anders aan; we krijgen voor het eerst in de geschiedenis van het festival een échte metalbingo, waarover later meer.

Opening

Iets na 15.00 mag het Alkmaarse Damnation het spits afbijten voor een – zeker gezien het vroege tijdstip- al goed gevulde zaal. Deze zowel letterlijk als figuurlijk jonge band, is opgericht in 2024 en ligt de gemiddelde leeftijd rond de 19 jaar. Mooi om te zien dat ‘de jeugd’ de metalmuziek niet is vergeten, want net als op het podium is er deze ronde in de zaal ook flink wat jong publiek te vinden. Wat meteen opvalt, is dat Damnation spetterend uit de startblokken knalt, alsof hun leven er vanaf hangt vandaag. De band laat een combinatie van thrash, death en groove metal horen die wat weg heeft van een saus met ingrediënten van Morbid Angel, Obituary en Hellripper. Hier en daar mag er nog wat geschaafd worden aan de nummers, die wat later in de set wel veel op elkaar gingen lijken, maar potentie heeft de band zeker.

De tweede band die het podium betrad was Afgrond. Samen met Nyrak dé band waar ik erg nieuwsgierig naar was. Ooit begonnen als instrumentaal trio in 2023, trad heer JFG (Antzaker, Messor Falce) in 2024 toe als vocalist. Persoonlijk denk ik dat de toevoeging van zang, de doom van Afgrond ten goede is gekomen. Ondanks het vroege tijdstip en het feit dat de ‘esoterische oliën’ (lees; alcohol) nog niet zijn ingedaald tot het volledig kunnen ‘ondergaan’ van deze muziek, laat Afgrond zien en horen dat we hier niet met een eendagsvlieg te maken hebben. Het geluid voor het podium is moddervet en sleurt een ieder die de muziek begrijpt, mee de afgrond in. Het strakke spel, de bezwerende riffs en de performance van JFG, maakt dat Afgrond mij instant heeft weten te overtuigen. Persoonlijk hoogtepunt van de dag en balen dat er nog geen geluidsdrager te koop was.

Black Rabbit en de bingo

De derde band van de dag was het uit Apeldoorn afkomstige Black Rabbit. De band bestaat al een tijdje en bracht tot nu toe één langspeler uit in 2023 genaamd Hypnosomnia, gevolgd door enkele EP’s waarvan Warren of Necrosis (2025) de meest recente is. De band laat een combinatie horen van death, thrash en blackmetal en laat zien dat we hier met een goed geoliede machine te maken hebben. Niet voor niks dat men de bühne al beklom met grote namen als Pestilence en het Deense Baest (dat in 2023 nog op Roosendaal Open Air speelde). Zanger/frontman Nino Thomas laat zien hoe je het publiek moet opzwepen, wat de band een flinke portie aan positieve response opleverde.

Hierna volgde de metal bingo. Zoals ik al in de inleiding aangaf, was deze dit jaar wat anders georganiseerd dan anders. Geen traditionele bingokaart met getallen erop, maar een bingokaart met nummers van bands erop (u begrijpt de woordspeling in dezen); een échte metal bingo dus! De bedoeling was simpel; er werd een nummer afgespeeld van een band en de deelnemers moesten kijken of zij dit nummer op de bingokaart hadden staan. Rijtje vol, betekende bingo. Complimenten aan de organisatie voor deze leuke variant, want het aanwezige publiek kon dit alles zeer waarderen.

Sapphyr

Na de bingo stond de vorige band alweer klaar om te beginnen. Het Oost Brabantse Sapphyr mocht het publiek na de bingo en het eten weer opwarmen met hun symfonische deathcore voor het tweede gedeelte van het festival. Tot een jaar geleden zei deze naam me nog niks. Mijn eerste kennismaking met de band was vorig jaar mei in Little Devil, waar men als headliner samen met XII Thorns en Depraved Will speelde.

Destijds was ik onder de indruk van de power waarmee de band hun deathcore het publiek in slingerde en dat was ik vanavond ook weer het geval. Het geluid was prima in de zaal en frontman John weet net als de rest van de band precies waar hij mee bezig is om het publiek te bespelen. Het publiek had duidelijk nog even tijd nodig er na de bingo weer ‘in te komen’, maar desondanks was de response prima.

Nyrak

Hierna volgde de band waar ik persoonlijk het meest nieuwsgierig naar was. Het Belgische Nyrak beklom het podium om hun massieve doch sferische blackmetal ten gehore te brengen. Vorig jaar maakte Phoenix Mortis (review hier te vinden) een zeer goede indruk op ondergetekende, dus waren de verwachtingen ergens hoog gespannen. Vooral omdat ik erg nieuwsgierig was of met het geluid op de plaat, ook live ten gehore kon brengen.

De blackmetal van Nyrak is namelijk snel (lees; ratelende dubbele bass in cobinatie met blastbeats) en vol, hetgeen betekent dat het geluid goed moet zijn om alle ideeën goed uit de verf te laten komen. En het mag worden gezegd; het geluid was voor de kleine zaal van de Black Horse prima en wat ik op plaat hoorde, hoorde ik live ook. Complimenten en een stuk bewondering voor drummer Bram Veldeman, want wat deze man liet horen en zien was ongekend, wat een machine! Ondanks het feit dat de muziek zeker niet aan alle aanwezigen besteed was, liet Nyrak wel een zeer positieve indruk achter.

Man As Plague als knallend sluitstuk

De afsluiter van de avond was Man as Plague. Omdat ik er zondag weer vroeg uit moest, pikte ik de eerste drie nummers nog mee van de band, alvorens ik richting huis vertrok. Man as Plague is eigenlijk een band die moeilijk in een hokje te plaatsen valt. De mannen zien er hardcore uit, maar laten een combinatie van hardcore, metalcore, deathcore en deathmetal horen. Invloeden van bands te over, maar een échte referentie valt niet te geven. En dat is een compliment. Het opzwepende karakter van de nummers, maakt dat deze als warme broodjes door de aanwezigen worden geconsumeerd. Roosendaal kan hier wel wat mee en gaat los. De band kan dit ook wel waarderen en spelen vol overgave en zichtbaar plezier de zaal plat…

Al met al weer een zeer geslaagde editie van March of the Black Horse. Goed om te zien dat er vandaag ook veel nieuwe, jonge gezichten te zien waren. Het leek erop of er weer een nieuwe metal generatie aan het opstaan is, na een generatie van afwezigheid. De volgende keer nóg meer nieuwe gezichten en nóg meer publiek wat mij betreft. March of the Black Horse – en ook de bingo- verdient het.