Mayhem - Liturgy Of Death - White Room Reviews

Leestijd: 3 minuten

Liturgy of Death is ‘pas’ de zevende langspeler van het Noorse Mayhem. Het nieuwe album kent acht tracks met een speelduur van zo’n 49 minuten in totaal. Op deze reviewversie stonden ook nog twee bonusnummers in de vorm van ‘Life Is a Corpse you Drag’ en ‘Sancta Mendacia’. Tel je de speeltijd van deze nummers op bij de 49 minuten, dan haal je een album binnen dat je zo’n uur lang zal boeien.

Want boeien doet deze nieuwe plaat zeker. Liturgy of Death rolt zich als een complexe blackmetal mist uit over de luisteraar. De openingstrack ‘Ephemeral Eternity’ zet de toon voor de rest van het album. Gitaristen Teloch en Ghul hebben deze ronde kosten noch moeite gespaard om de wereld te voorzien van enkele complexe (tremolo picking) riffs die tegelijkertijd voor ongemak, maar ook voor herkenbaarheid zorgen. De ideeën lijken een mix van riffs die we tegenkwamen op De Mysteriis Dom Sathanas, Wolf’s Lair Abyss en Daemon. En laat dat nou net de albums zijn die ondergetekende de uitschieters vind binnen het repertoire van Mayhem.

Drumwerk Hellhammer

Qua drumwerk neemt Hellhammer(die ondertussen al richting de 60 loopt!) de luisteraar weer mee naar het slagveld, want de blastbeats vormen op het album de boventoon. Voor Hellhammer-begrippen klinken de drums deze ronde zelfs ‘standaard’. En begrijp me goed, niets wat deze man laat horen is standaard, maar deze ronde trekt de beste man feller van leer dan ooit. Weinig poespas, gewoon rammen. Nou vooruit, behalve op het meer slepende ‘Funeral of Existance’ dan, want hier laat Hellhammer zijn oude vertrouwde tegendraadse drumritmes nog even horen (zoals we dat van hem kennen bij Arcturus), om er vervolgens weer rustig op los te rammen.

Dan moeten we ook nog wat zeggen natuurlijk over de vocalen van Attila. De een haat ze, de ander vindt ze geweldig. Sommigen gebruiken zelfs superlatieven als ‘most evil voice ever’. Persoonlijk heb ik de stem van Attila altijd een meerwaarde gevonden voor Mayhem. Het is anders dan anders en Attila is een ster in het zo gebruiken van zijn stem dat hij je als het ware de ellende inpraat. In dit geval bedoel ik hiermee dat hij je meeneemt in de muzikale reis die Liturgy of Death met de luisteraar wil maken.

En dan zijn we ondertussen alweer aanbeland bij de afsluiter ‘The Sentence of Absolution’. Een beetje een afsluiter in de trend van De Mysteriis…, maar dan in de geheel in lijn met de sfeer en speelstijl op dit album. Naar het einde toe worden de ritmische, occulte trommels gestart die langzaam de gitaargeluiden overnemen. Na enkele bezwerende woorden van Atilla, is het album over en uit en blijf je als luisteraar overweldigend achter. Even uitpuffen en nog maar eens gaan luisteren!

Tracklist Liturgy Of Death

1. Ephemeral Eternity
2. Despair
3. Weep for Nothing
4. Aeon’s End
5. Funeral of Existence
6. Realm of Endless Misery
7. Propitious Death
8. The Sentence of Absolution
9. Life Is a Corpse You Drag (Bonus Track)
10. Sancta Mendacia (Bonus Track)