Darkthrone - It Beckons Us All - White Room Reviews

Leestijd: 3 minuten

Een andere reviewsite verwoordde het mooi. Eigenlijk kun je de bestaansgeschiedenis van het Noorse Darkthrone indelen in drie periodes, het meer deathmetal georiënteerde debuut Soulside Journey (1991) niet meegerekend. Ruwweg heb je de blackmetalperiode, gevolgt door de crust/punk periode en tot slot de ‘oldmetal’ periode. Deze 21^ste (!) langspeler van Darkthrone genaamd It Beckons Us All behoort niet geheel verwonderlijk tot de laatste periode. Eens horen met wat het duo Nocturno Culto en Fenriz op de proppen komt en of Peaceville Records goud in handen heeft.

Laat ik beginnen met te stellen dat ik Eternal Hails (2021), ondanks de wat wollige productie op zich een prima album vond. De riffs deden denken aan de periode van A Blaze in the Northern Sky (1992) en laat dat nu het album zijn dat ondergetekende vandaag de dag nog altijd beluistert. Enkel de zang van Nocturno Culto was en is iets wat me wat minder kon en kan bekoren. Culto is de laatste jaren steeds meer gaan ‘praten’ in plaats van screamen. Persoonlijk vindt ik dat afbreuk doen aan de nummers. Het doet me denken aan de ontwikkeling van de stem van Nattefrost van Carpathian Forest; wat een kattengejank is dat tegenwoordig, in mijn optiek.

Drumwerk

Terug naar Darkthrone. Opvolger Astral Fortress (2022) maakte aanzienlijk minder indruk dan de voorganger. Het riffwerk was wat repetitief en de riffs waren nou niet van dusdanig hoge kwaliteit dat de nummers echt bleven hangen. Tel hierbij op dat de productie ook zeer analoog klonk en wat overbleef was een album dat het moest hebben van de naamsbekendheid van de band.

Om eerlijk te zijn zit voor mij It Beackons Us All qua kwaliteit ergens tussen Eternal Hails en Astral Fortress is. Wederom krijgen we een zeer analoge productie voorgeschoteld, die de luisteraar zeker meer terugneemt naar de jaren ’80 underground, maar die verder weinig impact heeft. De riffs zijn weer wat meer deathmetal georiënteerd en door de meer slepende passages, klinkt It Beckons Us All ook doomy.

Wat me wel begint tegen te staan aan Darkthrone is het zeer eenvoudige drumwerk van Fenriz. Er zit geen enkele power in (komt ook door de productie) en het is allemaal zeer basic. Sommigen zullen zeggen dat de kracht hem zit in de eenvoud, maar voor mij is het woord ‘saai’ een betere omschrijving. Sorry Fenriz, verder alle respect voor je.

En verder

Verder vallen nog een paar zaken op. Het eerste is de afwezigheid van iets dat op een bas lijkt, waardoor we het gevoel krijgen enkel naar een gitaarpartij en drumlijn te luisteren. Dat draagt bij aan het gebrek aan power dat een album mee zou moeten geven.

Ten tweede zijn de riffs niet altijd even sterk, maar worden wel veelvuldig binnen een track herhaald. De een zal dat geweldig vinden, ondergetekende kan het minder bekoren, omdat eentonigheid op de loer ligt.

Conclusie: alle respect voor Darkthrone in de vorm van Nocturno Culto en Fenriz, om gewoon te doen wat ze zelf willen en zelf goed vinden. Het siert de band dat ze nog steeds bestaat en plichtsgetrouw eens in de zoveel tijd een album uitbrengt. Wel is It Beckons Us All een album voor de liefhebbers, want zonder de bandnaam Darkthrone boven de cover, zou dit een album zijn dat in de zee van middelmaat zou verzuipen.

TRACKLIST IT BECKONS US ALL

1. Howling Primitive Colonies [06:30]
2. Eon 3 [05:43]
3. Black Dawn Affiliation [06:11]
4. And In That Moment I Knew The Answer [03:17]
5. The Bird People Of Nordland [07:27]
6. The Heavy Hand [04:18]
7. The Lone Pines Of The Lost Planet [10:03]