White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Dool – Summerland

Here Now, There Then. Die plaat verscheen in 2017 en bracht Dool bij een breed publiek op de speakers. In vele woningen is die schijf grijsgedraaid. De EP Love Like Blood liet afgelopen jaar ook nog horen dat Dool live ook sterk uit de verf komt, naast dat ze de klassieker van Kiling Joke ook middels hun eigen draai tot een geniaal stuk konden maken. Ryanne van Dorst en haar mannen komen nu met Summerland. Deze tweede langspeler van Dool verschijnt via Prophecy Productions.

Dool kan met recht een supergroep worden genoemd. Naast de welbekende Ryanne van Dorst zitten er namelijk ook leden in Dool die hun sporen bij bijvoorbeeld een band als The Devil’s Blood. hebben verdiend. Wie de groep de laatste jaren heeft mogen aanschouwen, zal daar geen seconde spijt van hebben gehad. Inmiddels is ver buiten de Nederlandse landsgrenzen de kracht van deze groep bekend.

Summerland is dan ook de tweede langspeler van Dool en logischerwijs zijn de verwachtingen hooggespannen. Wie zo’n subliem debuut aflevert, legt de lat ook enorm hoog voor zichzelf. De negen nummers die de standaardversie van Summerland telt, moeten gaan bewijzen dat Dool meer is dan de band die de wereld overdonderde met haar debuut. Er zijn al genoeg bands die hun debuutplaat nooit meer hebben kunnen evenaren.

Opener ‘Sulphur & Starlight’ laat gelijk horen dat de intenties even groots zijn als op Here Now, There Then. De gitaren werken als vanouds betoverend in op de luisteraar, waarbij de ritmesectie van Dool zowel stuwend als teruggetrokken zijn rol goed vervult. ‘God Particle’ is daar ook een ijzersterk voorbeeld van. Hier onderstreept Dool maar weer eens dat het bij deze band meer is dan louter muziek luisteren. Dit is een complete ervaring waar de beste verdovende middelen niet tegenop kunnen.

Het sterke van Dool is dat de muziek niet helemaal te plaatsen is. Het kan worden omschreven worden als donkere rock, maar bevat tegelijk ook de hallucinerende gitaren vanuit de post-rock. Op andere momenten lijkt de occulte rock van jaren ’70 ook van invloed, terwijl de sfeer – zonder daar muzikaal de band mee aan te halen – zelfs het metalpubliek nog zal inpakken.

De vierenvijftig minuten aan muziek op Summerland gaan in één sterke flow door. Er is geen moment dat Dool de luisteraar de kans geeft om af te haken. ‘Summerland’ mag dan meer dan acht minuten duren, maar dit heeft de luisteraar niet eens in de gaten. ‘Wolf Moon’, welke vooraf ook al als single de wereld in geslingerd is, blijft zelfs tot lang na het luisteren in het hoofd doorzingen. Afsluiter ‘Dust & Shadow’ is een genadig intense afsluiting van een plaat waarvan de luisteraar én moet bijkomen én hem snel opnieuw aan zal zetten.

Het was de vraag of Dool het verbluffende debuut Here Now, There Then zou kunnen evenaren. Summerland overtreft de befaamde eerste langspeler van Dool niet alleen, er kan worden gesteld dat deze hem zelfs overtreft. Het is nog intenser, nog meeslepender en nog doordringender. Binnen een afzienbare tijd zal er een schifting zijn: hen die Summerland hebben en hen die deze niet hebben. Wie tot die laatste categorie gaat horen, zal voor altijd achter de feiten aan lopen. Geniaal is een understatement.  

2 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2022 White Room Reviews

Thema door Anders Norén