White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Embers Of Oblivion – Widdershins Path

Embers of Oblivion laat horen dat Zweedse black/death metal net zo goed (en misschien op sommige punten nog wel beter), door Nederlanders gemaakt kan worden. Het klinkt misschien vreemd, maar het is wel zo. Met deze tweede release van de band genaamd Widdershins Path, laat Embers of Oblivion horen dat een combinatie van At The Gates, (oude) In Flames en Dissection garant kan staan voor een van de betere metal releases uit eigen land van de laatste jaren.

Maar eerst even een stukje in de rewind. Embers of Oblivion is pas in 2014 opgericht en bracht een klein jaar later (2015) al haar eerste langspeler in eigen beheer uit, genaamd Dark The Winter Frost. Om eerlijk te zijn deed dit album me weinig. De band was destijds nog duidelijk op zoek naar een eigen identiteit en dat hoorde je terug in de nummers, zowel qua songwriting als qua productie.

Hoe anders is dit op Widdershins Path… De band is in alle opzichte in korte tijd gegroeid. De productie is moddertje vet en vooral open, waardoor er een helder en zeer breed geluidsbeeld ontstaat. Ik als audiofiel kan hier al enkel van genieten. Daarnaast is er de nieuwe line-up. Met Maarten Jungschläger als tweede gitarist naast Lars Adams, heeft men niet alleen een gitarist in de gelederen die een nummer kan schrijven, maar ook qua speltechniek weet deze meneer zijn mannetje te staan. Samen met Lars verzorgt hij de ene na de andere lekkere kille melodieuze riff die nergens te poppy, maar ook nergens te grauw worden. Ook het soleerwerk van de heren mag er wezen en zorgt binnen de nummers voor een mooie dynamiek. Over dynamiek gesproken; drummer Marco den Riet laat met zijn ratelende dubbelbass, trashy ritmes en felle blastbeats horen dat hij niet alleen zeer strak kan drummen, maar tegelijkertijd ook voor een prima opzwepende en vooral afwisselende ritmesessie kan zorgen. Wat mij betreft een nog wat onbekende drummer die zich met gemak bij de top van de Nederlandse metaldrummers mag scharen.

Doordat men veel laag uit de gitaren heeft gedraaid, neemt de bas een belangrijke rol in. Nomiis (ex-Onheil, ex-Martyr) laat met zijn pulserende tonen horen dan hij samen met de drums voor een zeer solide basis zorgt. Ook mooi is het stukje bas solo in When a Sun Drowns In Fear.

Tot slot zorgt de ruige strot van zanger Haat (Onheil, ex-Martyr) ervoor dat het plaatje compleet is. Haat heeft niet alleen een krachtige scream, maar ook een prima grunt die overigens bij sommige passages door Marco verzorgd wordt.

Luisterend naar de nummers zoals de openingstrack When Emptiness Follows, kan ik enkel concluderen dat we hier met kwalitatief zeer sterke nummers te maken hebben. Dat men haar inspiratie heeft gehaald uit bands als At The Gates (live covert men geregeld Blinded by Fear) en Dissection is wel duidelijk, maar nergens wordt het een kopie. Daar steken de nummers op Widdeshins Path net iets te complex voor in elkaar. Er gebeurt namelijk van alles in de zes minuten die bijna alle tracks aan speeltijd hebben. Dit laatste kan overigens ook voor sommige luisteraars betekenen dat er iets té veel afwisseling in de nummers zit, waardoor men misschien afhaakt. Doch, wanneer je jezelf de kans geeft om de cd echt een aantal keren te luisteren dan zal je merken dat alle stukjes op hun plaats vallen.

Conclusie; Widdershins Path is een zeer puik album geworden waar Embers of Oblivion en Nederland trots op mag zijn. Het album staat als een huis en zou ook buiten landsgrenzen nog wel eens opgepikt kunnen gaan worden met de juiste promotie en enkele goede optredens. Hopelijk dat men daarom snel een label vindt dat wil investeren in de band.

0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2020 White Room Reviews

Thema door Anders Norén