Litania - Litania - White Room Reviews

Leestijd: 2 minuten

Italië, Servië en Hindoestaans India. De combinatie daarvan komt niet vaak in één zin voor. Toch is het bij het Italiaans-Servische Litania het geval, want hun muziek wordt door de Hindoestaanse klanken beïnvloed. Kan dat in de stonerdoom? Het bewijs volgt via hun naar hunzelf genoemde langspeler. Die release verschijnt via Heavy Psych Sounds Records.

De band

Litania is dus een viertal met Italië en Servië als achtergrond. De band is pas sinds 2024 bezig en wordt aangevoerd door Elisa De Munari. Zij is niet alleen verantwoordelijk voor de vocalen, maar ook voor onder andere de sitar. Dat komt dus ook bij de sound kijken. De overige leden storten zich wel op de geijkte instrumenten.

De debuutplaat

Deze langspeler telt acht tracks. Direct wordt middels opener ‘Manasi Devi’ duidelijk dat men hier niet te maken heeft met een standaard band. Het is alsof My Sleeping Karma met Karma To Burn naar India is gegaan om aldaar de vocalen op te pikken tijdens een Hindoe-ritueel. Het is betoverd én meeslepend. Dat blijkt ook in het stuwende ‘Veil Of Illusion’.

Ergens lijkt het dus heel complex te klinken als het omschreven wordt. Toch moest gesteld worden dat het makkelijk op te pikken is dan gedacht. ‘Vighnaharta’ laat dat goed horen. Het is namelijk of het mantra al gaande is en dat men erin hoort. Het gaat in de luisteraar zitten, tenminste als die er voor open staat. Dat de Indiase instrumenten ook nog een rol hebben in deze acht tracks, zonder deze geforceerd in te zetten, maakt dat het geheel een waar verbindend kunstwerk is tussen verschillende werelden.

Litania heeft met de acht tracks op de langspeler een manier gevonden waarop men op Indiase mantra’s kan headbangen of waarop men in de tempel kan rocken zonder deze te ontheiligen. Als dit geen verbinding pur sang is, weet men het ook niet meer.