Venom

Leestijd: 2 minuten

Wat was de wereld van de metal geweest zonder Venom? Welcome To Hell en Black Metal behoren minimaal in de platencollectie van de metalhead te zijn. Anno 2026 is Venom still going strong. Cronos en zijn mannen zijn dan ook weer de studio ingedoken, eindelijk. Daarom is er acht jaar na Storm The Gates een nieuwe langspeler. Into Oblivion is dat nieuwe album van Venom. Die release verschijnt via BMG.

De geschiedenis van Venom is natuurlijk al vaak besproken. De wisselingen zijn er door de jaren heen meermaals geweest, maar Cronos was, op een aantal jaar na, het vertrouwde gezicht aan het front. Sinds 2009 is de line-up van Venom stabiel. Naast zanger en bassist Cronos zijn gitarist La Rage en drummer Dante inmiddels vertrouwde gezichten. In die bezetting is Venom met Into Oblivion toe aan de vierde langspeler.

Into Oblivion

Op Into Oblivion heeft Venom dertien tracks voor de liefhebber in petto. Opener ‘Into Oblivion’ zet gelijk de toon. Venom is duidelijk Venom en als de welbekende thematiek in anthem-vorm in ‘Lay Down Your Soul’ weer klinkt, is het duidelijk dat Venom ook niet van plan was iets ongebruikelijks te doen. Misschien is het dan ook niet altijd even origineel, maar dat maakt het juist lekker.

‘Death The Leveller’, ‘Metal Bloody Metal’ en afsluiter ‘Unholy Mother’ bewijzen dat Venom de smaak goed te pakken heeft. Het zijn voorbeelden van de tracks die het live ook zomaar goed kunnen gaan doen. ‘As Above, So Below’ tapt net uit een wat ander vaatje. Het gitaarwerk krijgt daar ook een mooi podium en als men dan in deze track, welke de langste van deze release is, gaat versnellen, komt alle energie los. De vraag is dan ook wat er in de buurt van de luisteraar nog heel blijft dan.

Venom heeft de wereld nog nooit zo lang laten wachten op een album, maar met Into Oblivion kunnen de fans gerust ademhalen. Na al die jaren is Venom gewoon nog keihard Venom. En dat is toch wat men ook hoopt?