White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Mercyless – The Mother Of All Plagues

Van sommige platen weet men op voorhand dat die heel heftig gaan zijn. The Mother Of All Plagues van het uit Frankrijk afkomstige Mercyless is zo’n plaat. De ervaren death metal formatie komt via Xenokorp met dat album, welke alweer de zevende uit hun rijkelijke carrière is.

Mercyless

In het drieëndertigste jaar opende de zevende poort… Bijna. Zoiets. Nee, hier gaat het om het drieëndertigste jaar van Mercyless en The Mother Of All Plagues is hun zevende langspeler. Daarmee is het de opvolger van het in 2016 verschenen Pathetic Divinity. Die plaat verscheen nog via Kaotoxin Records, min of meer de voorganger van Xenokorp.

Mercyless is opricht in 1987, toen nog als Merciless. In 2001 gingen de leden andere dingen doen, om in 2011 onder aanvoering van de immer fanatieke Max Otero weer samen te komen. Oké, de line-up mag dan niet helemaal meer hetzelfde zijn, maar Mercyless leeft als nooit te voren. De voortekenen voor The Mother Of All Plagues zijn dan ook uitermate goed.

De storm

In ruim vijfendertig minuten schotelt Mercyless de luisteraar op The Mother Of All Plagues elf tracks voor. Opener ‘Infection’ is een donker spel ter inleiding van de plaat. Daarbij haalt Mercyless het eerder hier aangehaalde verhaal ook aan. ‘Contagion’ zijn in minder dan één minuut wat sferische noten ter inleiding van ‘Laqueum Diaboli’, welke ook als single al uit was gekomen.

Mercyless laat ondanks die twee momenten van relatieve rust horen dat ze juist geen genade hebben. Met niets of niemand. Mercyless knalt er meedogenloos in. ‘The Mother Of All Plagues’ en ‘All Souls Are Mine’, waarin de bassist ook nog even laat horen dat metalbassisten technisch zeer onderlegd zijn, zijn daar goede voorbeelden van. De death metal van Mercyless is nergens geforceerd. De nummers steken telkens van begin tot het eind goed in elkaar, op een wijze waar de death metal liefhebber van zal smullen.

Gastmuzikanten

Mercyless verwelkomt op deze plaat ook nog een paar gastmuzikanten. Zo wordt de gitaarsolo in het sterke ‘Laqueum Diaboli’ gespeeld door Stéphane Viard. Hij zat voorheen in deze band. Abyssal Ascendent-gitarist speelt de solo in de titeltrack van de plaat. Michel Dumas van Agressor en Anothy Derycke van Catacomb zijn verantwoordelijk voor de felle solo’s in ‘All Souls Are Mine’. Dat geeft extra schwung aan de plaat, die toch al van begin tot eind top is.

Bonus-EP

Deze Franse band heeft voor de fan ook nog iets moois in petto. Wie snel is, heeft namelijk de versie met de extra EP erbij. Op die EP, genaamd Sovereign Evil, staan vier tracks. Alle vier zijn het covers. ‘Go To Hell’ van Mötorhead wordt bijvoorbeeld door Mercyless naar hun hand gezet. Dat geldt ook voor ‘The Exorcist’ van Possessed.

Wie nog niet op de hoogte was van het feit dat Mercyless een genadeloos harde en goede metalband is, heeft onder een steen geleefd. Dat was al lang en breed bekend. Dat het misschien wel nog beter kon – haast niet voor mogelijk gehouden – blijkt met The Mother Of All Plagues. Deze plaat slaat in als een bom waar de MOAB nog een puntje aan kan zuigen.

Mercyless - The Mother Of All Plagues - Xenokorp

Tracklist The Mother Of All Plagues

  1. Infection
  2. Rival of the Nazarene
  3. Banished from Heaven
  4. Bring Me His Head
  5. Contagion
  6. Laqueum Diaboli
  7. Descending to Conquer
  8. Inherit the Kingdom of Horus
  9. The Mother of All Plagues
  10. All Souls Are Mine
  11. Litany of Supplication

Tracklist “Sovereign Evil” bonus LP / CD

  1. The Third of the Storm [HELLHAMMER cover]
  2. In League with Satan [VENOM cover]
  3. The Exorcist [POSSESSED cover]
  4. Go to Hell [MOTÖRHEAD cover]

Mercyless online

Website
Facebook

Xenokorp online

Facebook
Twitter
Instagram
Bandcamp

0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2020 White Room Reviews

Thema door Anders Norén