Pymlico – Core

Leestijd: 2 minuten

Het klinkt tegenstrijdig, maar Pymlico heeft met Core een nieuwe plaat uit waar de ondergetekende op voorhand al blij van werd, gezien de voorgaande platen, maar die toch behoorlijk wat weken, zo niet maanden, op de tafel heeft gelegen, afwachtend wanneer die in de CD-speler mocht. Dat had alles te maken met vakantie en het rustig, meermaals kunnen luisteren. Core komt overigens ook uit via Apollon Records.

Pymlico

Inmiddels kan toch wel gesteld worden dat de Noren van Pymlico geen introductie meer nodig hebben. Deze instrumentale band, welke ooit startte als een project van Arild Brøter, is door de jaren heen uitgegroeid tot volwaardige band. Voorgangers On This Day, uit 2020, en Supermassive, van twee jaar daarna, bewezen dat er geen ziel zal zijn die bij dit collectief de vocalen mist.

Core

Nu terug naar die plaat die dus best lang heeft moeten wachten. Overigens zat een deel van dat wachten ook in problemen bij de Nederlandse postdienst, PostNL. Zij hebben er ook vele weken over gedaan om deze zending naar mijn deurmat te brengen. Nu die eenmaal dus hier is en aan het oor onderworpen is, kan worden gesteld dat het geduld het wederom meer dan waard is geweest.

Core komt met acht nieuwe tracks van Pymlico. Het zevental heeft hiervoor een kleine vijftig minuten van de luisteraar nodig. De meeste tracks duren om en nabij vijf à zes minuten. In dat kader valt ‘221B’ op. In deze track, waarin het de vraag is of Sherlock Holmes er echt mee te maken heeft of van weet, pakt Pymlico meer dan acht minuten de spotlight stevig beet.

Contrasten als troef

De eerste tonen in ‘Welcome Back’ voelen ook echt alsof er iets gaat gebeuren. Het klinkt qua energie nog net niet live, maar het voorspelt wel wat groots. De progressieve rock wordt flink opgesierd door de rol van de saxofoon, maar even zo goed ook door sterk gitaarspel en sterke songwriting. Daarbij weet Pymlico eens te meer de contrasten in de sound goed te gebruiken.

Dat het dan op Core niet alleen bij de door jazz beïnvloede progressieve rock blijft wat Pymlico voorschotelt, blijkt in ‘Captain Teebs’. Het lijkt erop dat men daarbij zowel ook heeft geluisterd naar Ghost en Black Sabbath. De kunst die hier sterk vertoond wordt, is dat de signatuur van Pymlico overeind blijft. Deze heren weten meermaals op dit album te putten uit andere genres, waaronder dus de hardrock en de heavy metal, maar verliezen nergens hun gezicht. Dit komt doordat men het implementeert in hun sound en niet laat overheersen.

De dans van contrasten, van muzikale dynamiek en van geweldig samenspel van een groep ijzersterke muzikanten blijkt eens te meer in dienst te blijven staan van het liedje. Dat maakt waarom Pymlico met Core een plaat heeft die blijft boeien.

Tracklist Core

1.Welcome Back 05:55
2.Ellipsis 06:06
3.Captain Teebs 05:28
4.Fair Play 06:05
5.Don’t Do That 06:27
6.Point Nemo 05:38
7.221B 08:03
8.Don’t Do That 04:54

PYMLICO ONLINE

Website
Facebook
Bandcamp
X / Twitter

APOLLON PROG RECORDS

Website
Facebook