Askeesi, Xathrites, GogmaGore @Musicon Den Haag

Leestijd: 3 minuten

Als de blaadjes vallen, de regen en wind het land teisteren en de avonden al vroeg donker zijn, dan is het tijd om de black metal op te zoeken. Oké, die regen en wind waren niet aanwezig en de zon overdag wel, maar toch konden de ogen gericht worden op de black metal. In Musicon stonden namelijk Askeesi, Xathrites en GogmaGore gepland.

Tekst: Ralf W.
Foto’s: Ruby d.R.

GogmaGore

De enige band van Nederlandse bodem van deze avond was GogmaGore. De band is inmiddels een aantal jaar actief en valt vooral op omdat dit gezelschap twee vocalisten heeft. Waar dit enerzijds een kracht is van de band, doordat de stemmen elkaar aanvullen en een andere balans aan de sound geven, was dit in Musicon soms een manco. Als de twee brulboeien tegelijk hun strot open hadden, was de balans in het geluid ver te zoeken. Hierdoor kwam de algehele sound ook niet echt uit de ver. Bij vlagen was het alsof men live naar een obscure demo aan het kijken was.

Dat neemt niet weg dat GogmaGore zich live goed weet te presenteren. De hele entourage op het podium ademt black metal en de puristen in het vak zullen zich hebben verkneukeld aan de corpse paint. Ja, dit was gewoon lekker old school, maar dan wel met twee vocalisten die samen een flinke range aan stemgeluid in de strijd gooiden.

Xathrites

Het was niet helemaal duidelijk, maar meerdere aanwezigen hadden het idee dat Xathrites zou afsluiten. Maar, zij speelden dus als tweede. De band staat te boek als een Irakese black metal band, maar in Irak wonen de heren al jaren niet meer. Tegenwoordig opereert het duo, dat live gezelschap krijgt van een drummer, vanuit Caïro. Daarbij geldt dat hun muziek eerder iets weg heeft van post-metal en postrock dan black metal. Het is dat de vocalen daar soms wel naar neigen, maar ook die laten zich op een bredere manier gelden.

Xathrites wist het publiek wel te betoveren. Het trio zette namelijk een verrassend sterke set weg, vooral doordat het totaal niet was wat men er misschien van had verwacht. Later bleken de heren ook erg sympathieke gasten, wat ook altijd weer mooi is.

Askeesi

Alsof Irak op de bühne alleen al nog niet genoeg was, stond er ook een band uit Georgië. Hoevaak in het leven kan dat aanschouwd worden? Askeesi oogde dan ook echt geheel in stijl met monnikskappen op. Hierdoor was het allemaal een beetje mysterieus, maar duidelijk was dat de dame aan het front wist wat krijsen in black metal sferen was.

Al met al was het ondanks de matig opkomst een mooie avond. De bands zullen allen op hun eigen reden onthouden worden en dat de black metal op een brede manier geëtaleerd werd, was ook lekker. Op naar de volgende.