Paaspop 2025 @De Molenheide, Schijndel

Leestijd: 4 minuten

Het is inmiddels traditiegetrouw het eerste festival der buitenfestivals, Paaspop te Schijndel. Het festival, dat al sinds de jaren ’70 wordt georganiseerd, heeft door de jaren heen een mooie groei doorgemaakt, zonder de Brabantse gezelligheid daarin in te verliezen. Daarmee weet Paaspop ook vele aansprekende én talentvolle namen over de breedte van muziek en cultuur naar de vele podia daar te krijgen. White Room Reviews was ook dit jaar van de partij.

Drie dagen, drukte op vele manieren

Dat Paaspop start op vrijdag, Goede Vrijdag dus, betekent ook dat het extra druk is op de weg. Het is altijd zuur als men in de auto staat te wachten tot de voorganger weer rijdt, maar dat hierdoor Marathon gemist moest worden, maakte het extra zuur. Deze Amsterdamse band kwam onlangs met Fading Image.

Die drukte gold niet alleen op de weg. Paaspop bracht ook weer ontzettend veel festivalgangers naar Schijndel. Stijf uitverkocht zijn, is al jaren geen nieuws meer. Hierdoor was het in de Apollo, het grootste podium van dit festival, later op de festivaldagen hutjemutje schuifelen, springen of gezapig toekijken. De kwaliteit van wat op het grootste podium geboden werd, was erg wisselvallig. Rondé ijzersterk, maar sneu dat zij de dag daar opende, Kensington speelde alsof het Kensington was maar dan zonder echt enthousiasme, maar wel goed, Flemming wist een breed publiek in beweging te krijgen, Son Mieux leek wat te veel gemaakt en Frenna en zijn Gang bewezen vooral heel goed te kunnen te tellen, maar wat deden zij daar verder?

Songfestivalwinnaar in spé

Niet om chauvinistisch te zijn, maar Claude wist zijn set goed op te bouwen. Men moet onder een steen hebben geleefd om dat niet te weten, c’est la vie. Hier stond overduidelijk een artiest die er zin in had, die oprecht blij was daar te mogen staan en die vuur in zijn set had. Natuurlijk ontbrak het aankomende winnende de lied van het songfestival niet, maar heel aanstekelijk was ook zijn medley van enkele van Stromae’s hits. Die leken Claude en zijn band ook op het lijf geschreven.

Anders was het bij Faithless, want dat Faithless Faithless niet helemaal is zonder Maxi Jazz was duidelijk. UB40 pakte iedereen in met de hits, precies wat het festivalpubliek verwachtte, maar wat het ergens ook niet spannend maakte. Naar die grootte moet Claude nog groeien, maar als hij zijn enthousiasme vasthoudt, gaan die armen snel ook ver buiten Nederland voor hem open.

Heavy puzzel

Ergens heeft er iemand bij de programmering zitten slapen. Hoe kan het zijn dat twee van de hoogtepunten voor de liefhebber van het betere gitaarwerk moest kiezen op een dag dat er verder weinig anders spannend als concurrerend band geprogrammeerd stond. Feit was dat Dool en Alestorm elkaar flink overlapten. Een schande! Wie bij Dool was, moest beamen dat hier één van de beste bands stond. Dool richtte zich vooral op de meest recente plaat, The Shape Of Fluidity.

Iets verderop brak Alestorm de Phoenix bijna letterlijk af, want daar kreeg men zelfs de mensen mee die niet eens wisten hoe men metal moest spellen. Hun aanstekelijk rooftocht vol bier en piraten bracht hen op Paaspop weer vele fans als buit. Energiek als altijd en perfect zo voor op een festival. Maar, volgende keer niet tegenover Dool.

Meer heavy, maar zoeken

De geijkte podia voor de heavy muziek zijn op Paaspop te Schijndel toch wel The Shelter (voorheen The Jack Daniels Stage), Thunderbolt en de laatste jaren iets minder de Phoenix. Dit jaar wist men nog elders heavy bands te verstoppen. Letterlijk verstoppen, want daardoor heeft de ondergetekende Bongloard waar het publiek de tent deed trillen en Taxitaxi, waarbij de apparatuur en tent de nodige zorg behoefden, moeten missen. Komend jaar moet dus ook het programma van de Heineken Social Club gevolgd worden. Tsja, door die naam was de ondergetekende op voorhand al afgehaakt.

Paaspop is meer dan muziek

In de breedte schotelde Paaspop dus een mooie variatie aan muziek voor. Voor ieder was er letterlijk wat wils. Voor hen die het nog breder wilden, waren er ook nog vele culturele zaken die ook speelden. Wat te denken van cabaretier Peter Pannekoek die in het theater de lachers met gemak op zijn hand wist te krijgen, of de silent disco dino’s die huppelend en springend in de afgezette weide de rest van de wereld even compleet konden vergeten. Dat entertainment was er ook ruimschoots, evenals de vele foodtrucks die wederom ook de festivalmaag van een zeer ruim menu verzorgde.

Drie dagen op Paaspop in Schijndel is zelden een straf. Er bleken ook genoeg redenen om anno 2025 daar te zijn, te genieten en erin op te gaan. Misschien is het ook maar goed dat er soms in de grote Apollo ook zaken staan die niet per se genoten hoeven te worden, want vervelen is iets wat op Paaspop niet mogelijk is. Op naar 2026.

PAASPOP ONLINE

Website