Sepultura, Jinjer, Obituary, Jesus Piece @Ancienne Belgique, Brussel (BE)

Leestijd: 4 minuten

Veertig jaar. Dat is de periode die tijdens de Celebrating Life Through Death Tour gevierd wordt. Sepultura houdt het na deze tournee voorgezien. Dan gaat men van de andere dingen in het leven genieten. Tijdens deze uitgebreide wereldtournee deden de heren op zondag 3 november Den Bosch aan, om twee dagen later iets zuidelijker in Brussel neer te strijken. Sepultura speelde daar een show in de Ancienne Belgique, ofwel AB.

Jesus Piece

De rij voor de Ancienne Belgique was ruim voordat de deuren open gingen en dus ook ruim voordat Sepultura op de bühne zou verschijnen erg lang. De sold out-show startte al aan het eind van de middag, want Sepultura had nog flink wat spraakmakende bands meegenomen. Het was aan het Amerikaanse Jesus Piece om af te trappen. Terwijl het nog niet eens avond was, schudde dit vijftal de boel flink wakker.

Afgelopen jaar verscheen …So Unknown via Century Media. Die plaat liet al duidelijk dat horen hier geen hokje voor te vinden is. Jesus Piece haalt invloeden uit de hardcore, sludge, death metal en metalcore. Rust hebben deze heren niet in hun donder en dat bleek op het podium ook. Onder aanvoering van Aaron Heard sloopte deze band alles en iedereen die al vroeg was komen kijken. Die energie was aanstekelijk.

Obituary

Op de avond van de verkiezingen in de Verenigde Staten was ook de tweede band van die komaf. Waar Jesus Piece nog een nieuwe naam aan het front is, gold dat natuurlijk geenszins voor Obituary. Deze heersers van de death metal hebben vele zieltjes over deze aardbol geïnspireerd. Afgelopen jaar verscheel Dying Of Everything. Die plaat was vertegenwoordigd middels drie tracks in de ijzersterke set van deze Amerikanen.

Een leuk detail was aan het eind van de set te bemerken. ‘Dying Of Everything’ werd gespeeld voor afsluiter ‘Slowly We Rot’. Juist, de opvallende bezoeker bemerkte dat hier zowel de titeltracks van de meest recente als de allereerste plaat werden  gespeeld. En ja, zal ‘Slowly We Rot’ ooit overtroffen worden? Een beter slotakkoord kon de metalhead zich niet wensen.

Jinjer

Misschien volgde na de gelouterde Amerikanen wel de moeilijkste band van de avond. Jinjer is geen standaardband, als men van standaardbands kan spreken. Deze Oekraïners onder aanvoering van Tatiana Shmalyuk weten wat het is om stijlen te combineren. Hun moderne, progressieve insteek op de metal steekt goed in elkaar, maar is live niet voor iedereen op een avond als deze makkelijk te verteren.

Het kan ook komen doordat Jinjer er voor koos om in de Ancienne Belgique een set te spelen met daarin vier tracks van Duél. Dat album zal pas in 2025 verschijnen, waardoor die tracks er niet zo in zitten als de songs van onder andere Wallflowers, Macro en Micro. Waarschijnlijk zullen zij die het minder pakkend vonden, wel beamen dat dit kwartet een gelikte show wegzette, waarbij de lichten een sterk element vormden.

Sepultura

Drie bands gehad, maar het was duidelijk dat het gros van de bezoekers van de Ancienne Belgique maar voor één band waren gekomen. Sepultura. Dat moge duidelijk zijn. Ondanks dat de broers Cavalera al jaren geen deel meer uitmaken van de band, is de groep nog steeds mateloos populair. In de veertig jaar heeft de band dan ook geen twee albums gemaakt die hetzelfde klonken. Altijd was hun sound onderhevig aan evolutie. Dat zou deze avond ook blijken.

Natuurlijk werd de meest recente plaat, Quadra, niet vergeten. Het indrukwekkende ‘Guardians Of Earth’, waarbij de boodschap duidelijk moge zijn, bleek live ook de potentie te hebben om ooit een klassieker te worden. Maar ja, de band stopt na veertig jaar, dus dat is iets wat men nooit zal weten.

De breedte van hun oeuvre werd goed belicht. De oude dagen herleefden met onder andere ‘Troops Of Doom’ en ‘Innerself’, terwijl de absolute hoogtijdagen middels ‘Refuse/Resist’, ‘Attitude’ en ‘Territory’ werden aangedaan. In dat opzicht lag daar wel de piek in de set, misschien ook omdat de albums na Roots tijd nodig hadden om het vertrek van Max Cavalera goed te plaatsen.

Metal versus tribal

Eén van de krachten van Sepultura, zeker sinds halverwege de jaren ’90, was dat de band zich ook liet inspireren door de inheemse muziek. Dat werd natuurlijk ook nu niet vergeten. ‘Kaiowas’ ging gepaard met veel extra percussionisten op de bühne, terwijl ook ‘Ratamahatta’ natuurlijk niet ontbrak. Die track vormde de opmaat voor de afsluiter van de avond. ‘Roots Bloody Roots’. Dat nummer zal voor altijd iconisch blijven, zeker omdat het daarna echt gedaan was.

Bands met een impact als Sepultura zullen er nog maar weinig komen. Dat komt misschien ook door de veranderde tijden, maar zeker ook omdat men eens de eerste moet zijn. De show in de Ancienne Belgique zorgt ervoor dat Sepultura voor altijd in het hart blijft.

SEPULTURA ONLINE

Website
Facebook