Hypocrisy, Abbath, Vreid, Vomitory @Stadsgehoorzaal, Leiden

Leestijd: 5 minuten

Er waren mensen die nog aanhaalde dat ze er ooit Motörhead hadden gezien, waarna er rellen waren, maar veel metalheads konden zich niet heugen dat ze eerder de Stadsgehoorzaal te Leiden voor een metalconcert hadden betreden. Alleen in dat kader was zondag 26 april een reden om geen Koningsnacht te vieren, maar lekker in het zwart naar de Stadsgehoorzaal te Leiden te gaan. De andere reden? Een programma met Hypocrisy, Abbath, Vreid en Vomitory.

De Stadsgehoorzaal te Leiden

De entourage was duidelijk anders dan gewoon een show in de Nobel. Dat is een prima zaal, goed bier, goede sfeer, maar hier was het nog voor de entree duidelijk dat dit niet zomaar een avond was. De entree in het klassieker gebouw aan de Breestraat was alsof men naar een chique theater ging, maar dan vol met mensen in het zwart, in het leer of iets in die geest. De dames van de entree en de garderobe moeten ergens ook nog even gedacht hebben aan wat hun nu overkwam.

Duidelijk was dat de programmeur van de Nobel niet voor niks was uitgeweken naar deze zaal. De capaciteit was groter. En eerlijk, de beleving in de zaal, met het balkon, met ornamenten die een klassiek concert of een opera voorspellen en een keurige houten vloer, maakten het nog voor de start van de eerste band al een noemenswaardige avond.

Vomitory

Mooi gebouw of niet, men was er wel voor de muziek. Vomitory had de eer om iets na half zeven af te trappen. Onlangs heeft dit Zweedse death metal gezelschap de plaat In Death Throes uitgebracht. Daarop werd weer duidelijk dat de klassieke insteek op de death metal eens te meer in volle overtuiging werd uitgevoerd.

Live was dat niet anders. Vomitory gooide er vanaf de start op het podium van de Stadsgehoorzaal de beuk erin met hun typische death metal. Of, eigen niet typische death metal, want zoals een bezoeker stelde, de performance, de muziek en de personen zijn gewoon death metal zoals de Van Dale death metal had kunnen omschrijven. Is dat erg? Nee, als dat met de overtuiging van Vomitory gebeurt niet. Daarbij is het genre niet eenzijdig, wat ook tijdens hun set bleek. Natuurlijk kreeg daarin In Death Throes aandacht, maar dat betrof wel maar enkele nummers. Vomitory deed namelijk veel verschillende albums aan. Dat maakte het ook tot een prima start.

Vreid

Vomitory was niet de enige band van de avond die recentelijk een album heeft uitgebracht. Vreid knalde er net wat eerder dit jaar The Skies Turn Black in. Op die plaat bleek Vreid de progressieve insteek op de black metal nog steeds op een grootse manier weg te zetten. Daarom keken deze avond ook velen reikhalzend uit naar die set. Vreid stelde verre van teleur.

Het kwartet nam de bezoekers mee op reis langs vele momenten in hun carrière. Deze Noorse band haalde in dat kader ook Pitch Black Brigade, de debuutplaat uit 2006, aan, terwijl ook Milorg en Wild North West niet werden vergeten. Ondanks dat Vreid door de jaren heen muzikaal niet stil heeft gezeten en altijd in ontwikkeling lijkt, stond er wel een set die van begin tot eind boeide. Het was meeslepend en duidelijk Vreid in vorm.

Abbath

Vervolgens was het aan Abbath. Samen met zijn met corpse paint getooide kompanen denderde dit voormalige Immortal-icoon keihard over alles en iedereen heen. Abbath stond met Immortal natuurlijk voor de black metal, maar solo is dat niet puur het genre waar hij zich op richt. De invloeden van andere extremere genres zijn voelbaar, terwijl er soms ook nog ruimte is voor een snoeiharde groove.

Abbath was dan in de Stadsgehoorzaal ook Abbath zoals men Abbath kent. Als men start met ‘To War!’ moge het toch duidelijk zijn met welke bedoelingen dit Noorse kwartet in Leiden was neergestreken? De tien jaar verschenen debuutplaat Abbath had de overhand in de set. Menig hart begon toch wel sneller te kloppen toen Abbath er nog wat Immortal-covers in knalde. Wie kan daar nu op tegen zijn?

Hypocrisy

De afsluiter van deze avond in de Stadsgehoorzaal was Hypocrisy. Peter Tägtgren was met zijn gezelschap neergestreken om de metal te verkondigen zoals alleen Hypocrisy dat kan. De furieuze death metal van deze Zweden tapt uit een heel ander vaatje van dat van menig ander band. Niet voor niks is Tägtgren dan ook een graag geziene producer, want hij weet hoe het moet klinken.

Dat geldt ook voor Hypocrisy op de bühne. Daar staat een podiumpresentatie die goed opgezet is, qua lichtwerk ondersteunend is aan de muziek en waar de leden zich duidelijk vol enthousiasme inzetten voor de te presenteren set. Nadat er met ‘They Will Come’ van Worship, wat toch alweer uit 2021 stamt maar nog steeds de meest recente langspeler van deze band is, was het duidelijk dat Hypocrisy live stond als een huis. De band nam de tijd om het publiek te trakteren op een zeer mooie selectie uit hun rijke oeuvre. Menig nekspier zal erna van moeten hebben bekomen, al kon het niet zijn dat die nog niet waren opgewarmd.

Net voor elf uur was het gedaan. Ditmaal louter tevreden gezichten. De Stadsgehoorzaal werd dankzij Hypocrisy, Abbath, Vreid en Vomitory duidelijk weer omarmd door de liefhebber van de heftigere kant van de metal. En nee, ditmaal geen rellen. Althans, in het gezichtsveld van de ondergetekende.