Borknagar - Fall - White Room Reviews

Leestijd: 3 minuten

True North (2019) betekende een ommekeer in de geschiedenis van het Noorse Borknagar. Zowel zanger Vintersorg als gitarist Jens F. Ryland en drummer Baard Kolstad verlieten de band om plaats te maken voor drummer Bjørn Dugstad Rønnowr en gitarist Jostein Thomassen. ICS Vortex ofwel Simen Hestnæs, deed al de cleane vocalen, maar nam ook de screams op zich. Muzikaal gezien veranderde er ‘gelukkig’ niet zoveel . Borknagar liet op True North horen waar het goed in was, namelijk het combineren van kille blackmetal met (progressieve) rock elementen. Een verrassend album? Nee, zeker niet. Gewoon een kwalitatief goede metal plaat zoals we dat door de jaren heen gewend waren van Borknagar. We zijn ondertussen ruim 4 jaar verder en de nieuwste release Fall ligt op de digitale deurmat om gereviewd te worden. Geheel in stijl komt het album uit via Century Media.

Fall

Als openingstrack ‘Summits’ melodieus en heroïsch wordt gestart, is de eerste indruk dat we waarschijnlijk met een replica van True North te maken gaan hebben. Gelukkig start Vortex met screams en wordt de blastbeat ook niet geschuwd. Het moet gezegd, zolang Vortex niet clean zingt is Bornagar goed te pruimen. Sommige mensen vinden zijn cleane vocalen geweldig en innovatief, ik vind het persoonlijk soms op het kattengejank af. Nu is het wel zo dat Vortex in tegenstelling tot Arcturus, bij Borknagar de melodielijn volgt, hetgeen het ‘lijden’ dragelijk maakt. Het nummer ontpopt zich verder later als een progressief, rock-achtige track dat typisch Borknagar is, maar nergens verrast.

De tweede track is ‘Nordic Anthem’. De titel doet het nummer eer aan, want het zou zo de openingstrack voor de Olympische Winterspelen in Lillehammer kunnen wezen. Een beetje een ‘alle handjes in de lucht’ nummer. ‘Afar’ is gelukkig weer een nummer dat wat rauwer overkomt vanwege de screams (die overigens echt goed zijn en door merg en been gaan), maar klinkt tegelijkertijd ook weer wat meer rechttoe rechtaan.

Wegdommelen bij Borknagar

Dit laatste geldt in zekere mate ook voor de nummers die volgen.’ Moon’, ‘Stars Ablaze’, ‘Unraveling’ of ‘The Wild Lingers’; het zijn allemaal rocknummers met sfeervolle- en progressievere elementen die het beste tot hun recht komen als achtergrondmuziek. Lekker onder het genot van een wijntje wegdommelen bij Borknagar. Alleen afsluiter ‘Nordward’ maakt dat ik nog even mijn oogjes open, omdat het -wederom door de scream- het wat hardere track is.

De conclusie van Fall is tweeledig; liefhebbers van de eerste Borknagar albums (Borknagar, The Olden Domain) hoeven niet te verwachten dat de band terugkeert naar haar roots. Ondanks het feit dat Vortex een prima scream heeft, waardoor er af en toe gehint wordt met het verleden, lijkt Fall in de verste verte niet op dit oude werk van Borknagar. Ben jij een Borknagar fan die het eerder aangehaalde True North kon waarderen? Dan ligt Fall inderdaad in het verlengde van dat album en zal je je zeker geen buil vallen.