Visions Of Atlantis

Leestijd: 2 minuten

Het was 2022 toen Visions Of Atlantis met de langspeler Pirates kwam. Inmiddels heeft niemand op deze aardbol kunnen ontkennen dat deze band dat thema goed heeft uitgewerkt en uitgevoerd. De groep kan waarschijnlijk niet meer los ervan gezien worden en dat is nog niet alles. Visions Of Atlantis komt namelijk nu ook met A Pirate’s Symphony.

De symfonische metalband die aan wordt gevoerd door Clémentine Delauney komt uit Oostenrijk. Dat maakt het natuurlijk wel bijzonder, want als één land juist niet bekend staat om hun machtige verleden op zee is het dat land wel. Misschien is het daarom wel dat de band van Thomas Caser, die de groep al in 2000 startte, zo graag deze thematiek aanhaalt.

A Pirates Symphony

Men moet voorbereid zijn op deze nieuwe release uit de Pirates-serie, want het gaat hier echt om een orkestrale versie. Dus geen gitaren, geen vocalen van Delauney en haar mannelijke kompaan Michele Guaitoli en geen opzwepende drums. De tracklist van Pirates, wordt geheel symfonisch gebracht. De enige vocalen die te horen zijn, zijn de ondersteunende van het koor.

Daarom moet deze release vooral gezien worden als een soort van Efteling-beleving van Pirates. De Droomvlucht had het niet beter kunnen doen, want ondanks dat er gesteld kan worden dat de metalhead niet zit te wachten op zo’n uitgave welke hooguit bij de diehard fan ruimte van het verlanglijstje voor Kerst inneemt, moet ook erkend worden dat het wél goed in elkaar steekt. De symfonische partijen bevatten de nodige bombast en weten ook keer op keer de climax van de originele tracks goed te benaderen.

Nee, buiten dat het goed op plaat staat en de sound duidelijk oog heeft voor alle onderdelen van het orkest, geldt dat A Pirate’s Symphony vooral onderstreept dat Visions Of Atlantis na Pirates, Pirates Over Wacken en nu deze release wel weer de blik naar voren mag hebben en die plaat niet verder hoeft uit te melken. Op naar echt nieuwe muziek.