White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Watain – The Agony & Ecstacy Of Watain

Ondanks het feit dat ondergetekende Watain een warm hart toedraagt als het aankomt op het maken van pure blackmetal, vielen Trident Wolf Ecplise (2018) en zeker The Wild Hunt (2013) iet wat tegen. Ik kan er de vinger niet geheel op leggen, maar daar waar alle voorgaande albums en de live optredens wél overtuigden, deden deze twee albums dat niet. De nummers waren niet verkeerd, maar kabbelden wat voort, omdat er geen echte memorabele riffs te horen waren.

De hoop is daarom dat Watain de Covid-pandemie heeft aangegrepen om zich volledig te kunnen focussen op het schrijven van nieuw, groots materiaal. The Agony & Ecstacy of Watain is de titel van de zevende langspeler, die deze hoop wellicht onbedoeld goed weergeeft in de zin dat de band laat horen waar het de afgelopen jaren allemaal mee heeft geworsteld. ‘Luctor et Emergo’ is derhalve zeer van toepassing op deze plaat.

Om te beginnen is het gehele album ‘live’ opgenomen in de Necromorbus Studio. Je merkt meteen dat de vibe op dit album anders is dan op de vorige platen. Het geheel klink vol, rauw en agressief. De puurheid die Watain wilt uitstralen, komt op deze manier perfect tot zijn recht. De eerste punten zijn binnen.

De muziek

Luisterend naar de openingstrack ‘Ecstasies in Night Infinite’, valt op dat er her en der Dissection-achtige riffs de revue passeren. Dit maakt dat het nummer direct de herkenningselementen heeft die ik wat miste op de vorige platen. Het nummer laat tevens de diversiteit horen waarmee Watain deze ronde speelt. Uptempo passages worden vakkundig afgewisseld met een flinke portie snelheid en agressie. Een vleugje Marduk, zeker naar het einde van het nummer toe, is waar je als luisteraar op wordt getrakteerd en maakt dat je als luisteraar meteen weet dat de vervolgtrack ‘The Howling’ ook ‘geen lieverdje’ gaat zijn. En dat klopt helemaal. Ook deze ronde trekt Watain fel van leer, maar door de uptempo stukken is er ook ruimte om lekker ouderwets de haren (als je die hebt) te laten wapperen. Dit is een nummer waarbij stilzitten, of stilstaan niet gaat lukken.

Vervolg

En zo gaat Watain door, totdat track nummer zes wordt ingezet. ‘Not Sun Nor Man Nor God’ is een instrumentale track die de vaart die tot dan toe gecreëerd was, volledig wegneemt. Jammer, want dit soort intermezzo’s voegen vandaag de dag helemaal niks meer toe aan een album in mijn optiek. Met ‘Before The Cataclysm’ schakelt Watain vervolgens even een versnellinkje terug, hetgeen een meer slepende track oplevert die zeker sfeervol is, maar die er ook voor zorgt dat ik niet meteen weer terug in de muziek word gezogen.

Nog sfeervoller wordt het met het slepende ‘We Remain’ waarop ook onze eigen Farida Lemouchi te horen is. De track is duister, sfeervol en kent een sterke opbouw qua spanning. Echter, het is ook zo’n typische ‘luistertrack’ die eerder als achtergrond muziek fungeert in de huiskamer en die live er voor zorgt dat je je realiseert dat je teveel bier op hebt en je in slaap dreigt te vallen (of is dit een heel raar vergelijk?).

Haardvuur opgestookt

Bij ‘Funeral Winter’ gaat het gas er weer op. De track heeft wat weg van het Setherial-werk ten tijden van het Nord-album. Dit betekent een opeenvolging van ijskoude blackmetal riffs die je mee de duisternis van de wintermaanden inzuigen. Een perfect gekozen titel, een prefect uitgevoerde track.

Nadat het haardvuur weer is opgestookt om bij te komen van de kou die de vorige track heeft gebracht, is het al weer tijd voor de tiende en laatste track, ‘Septentrion’. Een typische afsluiter die de luisteraar letterlijk naar het einde van het album stuwt. Ook tijdens deze track is er weer voldoende afwisseling te vinden qua tempi en ideeën, hetgeen er bij mij even voor zorgde dat ik weer dat ‘voortkabbelende gevoel’ kreeg.

Al met al kunnen we concluderen dat Watain met The Agony & Ecstacy of Watain een prima plaat heeft afgeleverd die in plaats van tien, ook acht tracks had kunnen hebben. Wellicht had dat er voor gezorgd dat de impact nog net iets groter was geweest, want zoals aangegeven zijn er nog steeds stukken te vinden die wat langdradig- dan wel weinig spannend zijn. Los hier van is dit album een blinde aanschaffer voor iedere blackmetal purist.

Watain - The Agony & Ecstasy of Watain - Artwork

Tracklist The Agony & Ecstacy Of Watain

01.Ecstasies in night infinite
02.The howling
03.Serimosa
04.Black cunt
05.Leper’s grace
06.Not sun nor man nor god
07.Before the cataclysm
08.We remain
09.Funeral winter
10.Septentrion

WATAIN ONLINE

Website
Facebook

NUCLEAR BLAST ONLINE

Website
Webshop

Laatste berichten van Mike v.G. (alles zien)
0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2022 White Room Reviews

Thema door Anders Norén