White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Wiegedood – There’s Always Blood At The End Of The Road

Het Belgische Wiegedood is al lang geen onbekende naam meer aan blackmetal firmament. Het drieluik De Doden Hebben Het Goed, mocht namelijk per album lovende kritieken ontvangen. Nu dit drieluik voorgoed haar luiken heeft gesloten, gaan Levy Seynaeve, Wim Coppers en Gilles Demolder ‘vrolijk’ door met het maken van beklemmende blackmetal. There’s Always Blood At The End Of The Road is de vierde langspeler van Wiegedood en wordt via Century Media uitgebracht.

In de bijgeleverde info zegt Levy Seynaeve over het album: ‘Voor mij voelt het als een soundtrack voor een film die nog gemaakt moet worden. Een film over de smerigste en meest walgelijke delen van de menselijke natuur en samenleving en de strijd die we in onszelf voeren om het feit te overwinnen dat we allemaal van hetzelfde vuil zijn gemaakt.’

Dit alles klinkt nogal deprimerend en gelukkig maar dat Seynaeve al zijn wrok en wrevel kan uiten in de muziek van Wiegedood, want anders zou je bijna gaan denken dat hij geen zin meer in het leven heeft.

De muziek

Maar eerlijk is eerlijk, de bovenstaande omschrijving dekt de lading van nummers wel goed. Openingstrack ‘FN SCAR 16’ knalt agressief uit de startblokken en wordt gekenmerkt door een repetitief gitaarloopje waar je de rest van de dag ‘last’ van hebt. Vaak werken repetitieve melodieën me op de zenuwen, maar in dit geval heeft het iets bezwerend over zich heen, waarmee ik na vier minuten meteen ondergedompeld ben in een wereld van misère.

Met ‘And In Old Salamano’s Room, the Dog Whimpered Softly’ wordt het er qua sfeer ‘niet beter op’. In dit geval dus een compliment. De wat curieuze titel, levert een nummer op dat de kwelling van de oude Salamo perfect weet te visualiseren.

Productie

Opvallend is dat Wiegedood deze ronde heeft gekozen om de productie wat meer te voorzien van een rauw randje en dat dit in combinatie met de snelheid en agressie waarmee de tracks worden gepresenteerd, goed uitpakt. ‘Noblesse Oblige Richesse Oblige’ en ‘Until It Is Not’ zijn ook niet voor de tere zieltjes en met ‘Now Will Always Be’ grijpt de band toch muzikaal gezien nog even terug naar het drieluik.

Als halverwege de plaat Wade wordt ingezet, zou je kunnen denken dat je even een rustmomentje in kunt lassen. Het nummer is een akoestische track dat gedeelte bestaat uit flamenco-achtige gitaarsamples, maar dat vooral op je zenuwen werkt door de irritante piep die de hele tijd te horen is. Van rust geen sprake, van een meerwaarde ook niet.

Gelukkig gaat Wiegedood hierna weer verder met het maken van goede nummers. Als de laatste klanken van het furieuze ‘Carousel’ abrupt tot een einde komen, kan enkel geconcludeerd worden dat Wiegedood met There’s Always Blood… een complexe,  gelaagde, mysterieuze en agressieve plaat heeft weten te produceren. Fans van Abigor, Mgla, Winterfylleth, Der Weg Einer Freiheit weten dit zeker te verteren!

Wiegedood - There Is Always Blood...

Tracklist

  1. FN SCAR 16
  2. And In Old Salamano’s Room, The Dog Whimpered Softly
  3. Noblesse Oblige Richesse Oblige
  4. Until It Is Not
  5. Now Will Always Be
  6. Wade
  7. Nuages
  8. Theft And Begging
  9. Carousel

WIEGEDOOD ONLINE

Facebook
Instagram
Youtube
Twitter

CENTURY MEDIA ONLINE

Website
Webshop

Laatste berichten van Mike v.G. (alles zien)
0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2022 White Room Reviews

Thema door Anders Norén