Caedere, Buried, Deathisfaction @Musicon, Den Haag

Leestijd: 4 minuten

Death metal komt in vele variaties op de wereld. Het heftige genre met zware vocalen is al lang niet meer louter wat men tegenwoordig de old school death metal noemt. Die variatie in het genre zorgt er ook voor dat bands zich net wat op een andere manier in de kijker kunnen spelen. Op vrijdagavond 8 maart was het in Musicon te Den Haag tijd voor driemaal death metal, maar met Caedere, Buried en Deathisfication op het affiche, wist men op voorhand al dat het genre van de death metal breed benaderd zou worden.

Deathisfication

De eerste band van de avond was genaamd Deathisfication. De groep was bij de ondergetekende onbekend, maar de zanger was duidelijk wel bekend met deze regio. Tenminste, met minimaal één band uit deze regio, want de energieke frontman van Deathisfication was gehuld in een shirt van Ten Ton John. Hulde.

Muzikaal was het duidelijk dat deze Nijmegenaren niet echt in een hokje te vangen waren. Gekeken naar de gitaarpartijen had het weg van thrash, terwijl de zanger een blend voorschotelde die zowel thuis zou kunnen zijn in de death, thrash en hardcore. Daarbij gold ook dat de muziek met de nodige verrassende wendingen kwam, waardoor het een gevarieerde set werd. Met zo’n energieke frontman zou op elk ander moment van de avond de menigte in een kolkende pit veranderen, maar ja, ze speelden als opener.

Buried

Buried was de tweede band van de avond en zij zijn geen onbekenden in Musicon. De band speelde bijvoorbeeld afgelopen jaar nog als support van Sepiroth een strakke set. Daarbij geldt dat Buried uit Rotterdam komt, waardoor men in deze regio echt wel bekend is met dit viertal. Dat bleek ook wel uit de boos kijkende gezichten in et publiek. Begrijp me niet verkeerd, maar bij death metal die op deze progressieve manier gebracht wordt, moet men bozig kijken en het hoofd mee deinzen, al dan niet op het ritme.

Buiten het feit dat de muziek van Buried strak van aard is, moet ook aangehaald worden dat de bassist de grote man is in de band. Zowel letterlijk als figuurlijk. Buried speelt maar met één gitarist en daardoor ontstaat er ruimte voor de bassist, die op zijn beurt deze ruimte met verve invult. Hierdoor ligt er een mooie basis, waardoor de band stiekem nog extra melodie met zich meebrengt.

Caedere

Na Deathisfication en Buried was Caedere de band die de bühne op kon. Net als Buried is Caedere geen onbekende in Musicon. Het vijftal speelde immers op het door de Loud & Heavy-avond met Endseeker en Messticator. Echter, Caedere oogde wel als een nieuwe band. Dat heeft alles te maken met Marcel Tjepkema, want verder heeft oprichter Niels Ottink geen wijzigingen sinds die show zien gebeuren naast hem.

Met de nieuwe frontman oogde Caedere energiek. Daarbij bemerkte meerdere bezoekers dat de invulling van de vocalen door Tjepkema op een bredere manier werden vormgegeven. De snoeiharde death metal kon daardoor ook buigen over veel enthousiasme in het publiek. Het was duidelijk dat Caedere van begin tot eind de set vol enthousiasme en energie speelde. Top.

De vrijdagavond met driemaal death metal bewees eens te meer dat het genre veel variatie kent en dat de death metal live als een zeer aanstekelijke vorm gepresenteerd kan worden. Een genot voor de aanwezigen.