Seth - La France Des Maudits - White Room Reviews

Leestijd: 2 minuten

Het Franse Seth is geen onbekende in de wereld van de blackmetal. Sterker nog, de band draait als sinds halverwege de jaren ’90 van de vorige eeuw mee. En eigenlijk is de stijl van de band meer dan een kwart eeuw later niet veel verandert. Seth leverde altijd al sfeervolle blackmetalalbums af die aan de ene kant grimmig en duister waren, maar die tegelijkertijd ook weer zeer toegankelijk waren. Dat kwam door het symfonische randje en het melodieuze karakter van de nummers.

Deze combinatie maakte dat ik voorganger La mosure du Christ (2021) een zeer fijne plaat vond. En dat geldt eigenlijk ook voor deze nieuwe langspeler La France des maudits die wederom uitkomt via Season of Mist. Overigens is het een slimme zet om te kiezen voor een Franse titel en om in het Frans te zingen. Frankrijk lijkt tegenwoordig namelijk de hofleverancier van goede blackmetal, dus ‘Frankrijk sells’ kunnen we wel stellen.

Les France Des Maudits

Enfin, terug naar de nieuwe plaat La France des maudits. Openingstrack ‘Paris des Maléfices’ geeft precies weer wat we de gehele plaat kunnen verwachten. De hoofdingrediënten worden gevormd door melodieuze, heroïsch aandoende riffs die ondersteund worden door blastbeats en opzwepende drumpartijen. Tussendoor is er ook ruimte voor een vleugje ‘romantiek’ doordat de band binnen alle nummers sfeervolle, rustigere passages inbouwt. Het zorgt ervoor dat de aandacht nergens verslapt. En al zou dit gebeuren, dan houdt de krachtige stem van zanger Saint Vincent je wel bij de les.

Het album kent acht tracks, die allemaal in elkaars verlengde liggen. Alleen het nummer ‘Marianne’ is een vreemde eend in de bijt, aangezien dit een muzikaal gitaarintermezzo van drie minuten is dat enkel ter opvulling op de plaat is gezet. Het haalt je eigenlijk uit de flow waar je in terecht was gekomen.

Maar goed, als dat het enige minpuntje is, dan blijven er een heleboel pluspunten dus over. En samengevat maakt dit dat La France des maudits gewoon een kwalitatief goede plaat is geworden. Liefhebbers van het oude Dimmu Borgir werk, Odium of het Zweedse Dawn zullen hier van smullen. Wil je allerlei ingewikkelde dissonate en esoterische klanken horen dan kun je gerust verder kijken.