White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Possessed – Revelations Of Oblivion

Het Amerikaanse Possessed mag gerekend worden tot de categorie ‘cultbands’. De band, opgericht in 1983, is met name bekend om haar klassieker Seven Churches uit 1985. Een jaar later bracht men nog Beyond the Gates uit, maar dit album verwierf lang niet zo veel bekendheid als het debuutalbum.

En toen? Toen werd het eigenlijk stil rondom Jeff Becerra en consorten. Ruim 30 jaar lang waren er t-shirts, longsleeves en splitalbums te koop, maar een nieuwe cd…nee. Totdat in 2018 de single Abandoned werd uitgebracht, gevolgd door No More Room in Hell en Shadowcult in 2019. Deze nummers waren de opmaat voor de fonkelnieuwe plaat Revelations of Oblivion die in mei het daglicht mag gaan zien. We hebben er ruim 33 jaar op gewacht, maar dan heb je wat, zullen we maar zeggen.

En het moet gezegd; 33 jaar is een lange tijd, maar wat een moddervet album is Revelations of Oblivion geworden. De line-up vandaag de dag bestaat uit Jeff Barcerra op vocalen (en het enige originele bandlid), Daniël Gonzalez en Claudeous Creamer op gitaar, Robert Cardenas op bas en Emilio Marquez op drums. Deze complete bezetting ademt kracht en professionaliteit uit. Met name drummer Marquez is een absolute aanwinst voor de band. Zijn strakke drumwerk zorgt voor een solide fundering voor de rest van de band om de obscure doch lekkere thrashriffs op te bouwen.

Dat Possessed sinds haar begindagen al werd geïnspireerd door Slayer, Dark Angel en Venom is onveranderd gebleven. De muziek op dit album valt het beste te omschrijven als een kruising tussen de genoemde bands. Het resultaat zijn tien (intro en outro even niet meegerekend) vuige en snoeiharde tracks. Of je nu luister naar No More Room in Hell, Omen of Graven; alle nummers  knallen je speakers uit en Barcerra predikt vanuit zijn rolstoel hel en verdoemenis. Omdat de productie dat typerende ouderwetse thrash galmpje heeft, ademt dit album een sfeer van weleer uit. Gelukkig is de mastering subliem, waardoor er gesteld kan worden dat al het goede van het heden én het verleden tot één prachtig geheel gesmeed worden. En dit geldt niet alleen voor het geluid, maar dus ook voor de nummers. Vernieuwend is het allemaal niet en de band heeft haar naam en geschiedenis mee, maar wat is het allemaal verdomd goed uitgevoerd. Revelations of Oblivion is voor mij persoonlijk een van de betere (thrash)metalplaten dit tot nu toe in 2019 zijn verschenen.

Snel bestellen die hap, nekspieren al vast op gaan warmen en zodra No More Room in Hell start, keihard losgaan!

Latest posts by Mike v.G. (see all)

12 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2019 White Room Reviews

Thema door Anders Norén