White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

…And Oceans – Cosmic World Mother

Leestijd: 3 minuten

…And Oceans?

Ja, …And Oceans is terug van weggeweest. Deze Finse symfonische blackmetalband behoorde tot de zogenaamde ‘tweede golf van blackmetal’ en zag in 1995 het levenslicht. Na twee demo’s werd de band getekend door Seasons of Mist en via dit label werd in 1998 het debuut album The Dynamic Gallery of Thoughts uitgebracht. Dit album kreeg destijds goede kritieken. De combinatie van ijskoude riffs, symfonische keyboardklanken en de grimmige vocalen van zanger K-2T4-S, resulteerde in een album dat gekenmerkt werd door afwisselende nummers met lekker in het gehoor liggen melodielijnen.

Een jaar later werd het eveneens prima The Symmetry of I- the Circle of O uitgebracht. De snelheid bleef, de keyboards kregen een grote rol in het geheel.

En toen ging het ‘mis’. De band veranderde van logo, tekende bij het grote Century Media en ging met AM GOD (2001) en Cypher (2002) de meer de electro/ industrial kant op. Niet dat dit verkeerde albums opleverde, maar de poppy Deathstars en The Kovenant beats waren niet meer de …And Oceans die we kenden. Na de release van Cypher was het daarna ook klaar met de band.

In 2019 hervonden Teemu, Timo en Syphon de energie om …And Oceans nieuw leven in te blazen. Mathias Lillmåns (o.a. Finntroll) werd aangetrokken om de vocalen te verzorgen, Kauko Kuusisalo ging op de drumkruk zitten en Antti Simonen mocht de keyboardpartijen gaan toevoegen. Seasons of Mist wilde de band nog wel een kans geven om een nieuw album uit te brengen en anno mei 2020 ziet de nieuwe plaat Cosmic World Mother het levenslicht. Het logo is zo ver doorontwikkeld dat het niet op de hoes prijkt, dus ik ben benieuwd hoe doorontwikkeld het werk op het album gaan zijn.

Vanaf de eerste noot van ‘The Dissolution of Mind and Matter’ is er een hele, hele brede glimlach. Fuck off met intro’s, rammen met die hap! Godver wat is dit lekker. De band trekt furieuzer dan ooit te voren van leer. Weg zijn de techno, industrial en electro invloeden; dit is gewoon ijskoude melodieuze doch grimmige Finse blackmetal!

De openingstrack is nog niet uitgeraasd of Vigilance and Atrophy’ wordt met een even grote razernij door je strot geduwd. De keyboards zijn duidelijk aanwezig, maar hebben weer een meer ondersteunende rol gekregen in het geheel, net als op de eerste twee albums van de band. De term symfonische blackmetal mag met recht weer van stal gehaald worden, al moet ik eerlijk zeggen dat ik de term symfonische blackmetal veelal koppel aan bombastische, over geproduceerde muziek. Laat ik helder zijn; bij …And Oceans is dat dus niet het geval. De snelle stukken doen denken aan Marduk, Dark Funeral en de oude Setherial, terwijl de rustigere passages in combinatie met de keyboards wat weghebben van de oude Emperor, Naglfar, Odium en The Covenant (die later met de ‘K’ geschreven werd). Sfeer alom dus!

En de kwaliteit en sfeer blijven naar mate het album, dat 11 nummers herbergt, vordert.

De titeltrack begint melancholisch met een keyboardintro, maar ook hierna geen genade. Al blastend continueert de band het nummer. Richting het einde is er even een kort, industrial-achtige intermezzo, waarna de band even wat gas terugneemt totdat de snelle dubbelbas erbij komt en de keyboards langzaam naar de voorgrond worden gepusht. Hierna is het weer rammen geblazen.

Ik vind het prachtig. De muziek zuigt je werkelijk als een wervelwind op en laat je niet gaan voordat ‘The Flickering Lights’ zijn laatste klanken uit tuft. Na ruimzevenenveertig minuten muziek had ik gewoon even nodig om bij te komen en dit album op me in te laten werken…dat is al lange tijd niet meer gebeurd. En als ik dan bij ben gekomen kan ik enkel concluderen dat Cosmic World Mother een dijk van een blackmetal plaat is geworden. Voor mij persoonlijk de beste die ik de laatste jaren heb mogen horen. Dit is blackmetal van vroeger, met een productie van nu. Blackmetal met emotie, maar ook met pure agressie. Blackmetal die aan de ene kant druilerig is en aan de andere kant ijs en ijskoud. Dit is kwaliteit…dit is … And Oceans… dit is een absoluut killer album!

0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2024 White Room Reviews

Thema door Anders Norén