White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

Astralborne – Eterenity’s End

Amerikanen die Scandinavische deathmetal maken? Astralborne bewijst dat het kan. De band is pas opgericht in 2018 en bestaat uit Paul Fuzinski (bas en zang), Jayson Cessna (drums) en Derek Smith (gitaar). De namen doen bij mij geen belletje rinkelen, noch doen de bands dit waar enkele leden ook nog in spelen. Je kunt dus zeggen dat Astralborne een echt nieuwkomer aan het metalfront is. Gek genoeg is dit debuutalbum genaamd Eternity’s End al eind 2019 gereleased (in Amerika?) maar vindt het nu alsnog haar weg via Prosthetic Records naar Europa.

Wat direct opvalt aan het intro ‘Eulogy in Black’, is het hoge melodieuze karakter van de riffs. Het intro bestaat uit een stukje sample van een preek in het Latijn, gevolgd door een akoestische gitaar passage. Het blijkt de opmaat voor de openingstrack ‘Attending the Funeral’. Al na enkele seconden doet de band me denken aan een combinatie van Amon Amarth, Insomnium en Wintersun. Veel, zeer melodieuze riffs, opzwepende drums, veel afwisseling is de nummers en een grunt die je doet denken dat Johan Hegg (Amon Amarth) de vocalen heeft verzorgd.

En eigenlijk vat deze vergelijking het hele album goed samen. De elf nummers steken prima in elkaar, de productie is krachtig  en de melodieën liggen prettig in het gehoor. Enige puntje van kritiek is dat de nummers soms wel érg melodieus zijn in de zin van dat een nummer een opeenstapeling van melodielijnen dreigt te worden. Iets meer kop- en staart werk zou niet verkeerd zijn geweest.

Buiten het feit om dat Astralborne verre van vernieuwend of verrassend is, is Eternity’s End een prima melodieuze deathmetal plaat geworden om lekker bier op te drinken en op te headbangen. En dat is toch het voornaamste?

0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2021 White Room Reviews

Thema door Anders Norén