Infera Bruo - Rites Of The Nameless

Leestijd: 2 minuten

Ik weet bijna zeker dat Infera Bruo bij veel van onze lezers totaal geen belletje doet rinkelen. Bij mij overigens ook niet. Infera Bruo is namelijk een van de vele, vele Amerikaanse blackmetalbands die het land tegenwoordig rijk is. Daar waar de blackmetal vroeger veelal op een slecht uitgevoerde pot deathmetal leek, zijn er vandaag de dag toch echt bands te vinden die een prima – op Scandinavisch leest geschoeide- pot black metal laten horen. Infera Bruo (‘helse stem’in het Esperanto) is er hier één van en komt via Prosthetic Records met Rites Of The Nameless.

De band maakt een lichtelijke progressieve vorm van typische old school Noors klinkende blackmetal. Het is dus geen post blackmetal of Cascadian blackmetal zoals sommige Amerikaanse bands genoemd worden, want daar zijn de riffs niet te uitgesmeerd genoeg voor en is de sfeer te kil. Het progressieve zit hem in de toevoeging van enkele synth passages en wat koor zang. De vergelijking die her en der opduikt met Enslaved snap ik in daarom wel. En toch lijkt de band in de verste verte niet op de Noren, want daar is hun muziek weer te ‘hard’ voor.

Hokjesdenken

Je leest het al; Infera Bruo laat zich lastig in een hoekje plaatsen. De ene keer doet de band me denken aan Enslaved, het andere moment op Vredehammer, dan weer op Darkthrone, soms komt Emperor nog even langs, maar al met al klinkt het voornamelijk verdomd lekker!

De zes tracks op Rites of the Nameless steken stuk voor stuk goed in elkaar, waardoor de gemiddelde speelduur van zo’n zes- en- een- halve minuut per track, precies lang genoeg is om van begin tot eind geboeid te blijven.

Samengevat levert Infera Bruo met Rites of the Nameless een verrassende en één van de betere blackmetal release af die ik de laatste tijd heb mogen beluisteren. Aanrader.