White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

ULTHAR – Providence

Om deze maandag goed te starten beginnen we met Ulthar die aankomende vrijdag hun nieuwe album Providence uitbrengt via 20 Buck Spin. Deze metal trio die uit Amerika komt weet voor het eerst in twee jaar weer wat uit te brengen. We kunnen van Ulthar verwachten dat dit nieuwe stukje werk chaos, black, death en een dosis doom bevat. Al deze dingen gemixt moeten zorgen voor een spetterde combinatie black/death metal.

Net zoals voorgaande album Cosmovore bevat het dezelfde hoeveelheid vernietigende materiaal. Maar deze keer zijn er net een paar dingen anders. Het is strakker, bozer en de boodschap is altijd duidelijk. Het nieuwe werk van Ulthar bestaat uit acht nummers. Deze acht nummers zorgen samen voor 36 minuten aan muziek waar je even los op moet gaan! Als dit goed klinkt, lees dan lekker door.

De chaos wordt direct geopend wanneer je het knopje spelen in drukt. Het is wel gestructureerde chaos wat zorgt voor een heerlijk potje lompe deathmetal. Er zijn twee verschillende vocalen te horen, dit is fijn voor de afwisseling maar op sommige momenten staat de zang net iets te zacht en gaat het in de muziek op. De gitaren en drums zijn flink aanwezig. Wel was ik flink verbaasd hoe snel het eerste nummer voorbij was en overliep in iets wat ik niet had zien aankomen.

”Undying Spear” vervolgd namelijk zijn weg in een onheilspellende manier met akoestische tonen. De spanning komt omhoog en word versterkt door samples die er worden afgespeeld. Op het derde nummer Providence komt er ook een flink portie bombastische drums bij te knallen. De afwisselingen tussen de diepe grunts en de blackmetal vocalen zorgen voor een geheel dat goed in elkaar zit. De riffs en vocalen zijn precies goed op elkaar afgestemd. Hier en daar hoor je zeer interessante gitaarlijnen, soms is het flink snel, de andere keer rustiger maar donkerder en sfeervol. Binnen no time is de eerste helft er al doorheen geknald maar gelukkig staan er nog vier nummers te wachten voor ons.

Als de eerste vier nummers net zo geslaagd zijn als de laatste vier dan is het een zeer interessante en leuke plaat. Niet te origineel maar het is goed te verteren en precies wat je nodig hebt om deze week door te komen. Bij veel nummers komen samples voor, zo ook het eerste nummer op de helft van Providence. De samples zorgen niet echt voor rust, maar wel dat je in die spanning blijft hangen en daarna weer helemaal klaar bent voor een nieuw potje herrie.

In de tweede helft voel je echt de boosheid achter de nummers omhoogkomen, de agressie en woede zorgen voor een alles vernietigende route die het album achterlaat terwijl je hem luistert. Regelmatig is er plaats gemaakt voor bombastische stukken waarin de lompe deathmetal kant flink komt te overheersen. De tweede helft is net wat langer dan de eerste helft, is ook wat beter, want op de eerste helft was ik echt van wow dat waren alweer vier nummer. Het laatste stuk waarmee deze interessante lompe plaat aan een einde komt heet ”Humanoid Knot”. Bij dit laatste nummer begin ik wel echt live shows weer te missen, dit zou er namelijk heerlijk live uitkomen.

Zo dat was dan weer een interessant stukje materiaal voor vandaag. Niet ronduit het origineelste maar het knalt er heerlijk uit en is zeker passievol. Dat de drie bandleden hun best hebben gedaan valt zeker op bij Providence. De samples zorgen voor een fijne en goede afwisseling en blijven in het thema. De muziek is misschien chaotisch, maar er is precies goed over nagedacht. Het valt allemaal perfect samen, en het vormt een goed geheel. Bij geen een nummer op het album heb ik het gevoel gehad dat het werd uitgerekt. De nummers zijn dan ook niet erg lang, laten we zeggen ze hebben precies de goede lengte.

Wel kunnen de nummers in elkaar gaan overlopen na enige tijd omdat het bijna allemaal dezelfde sfeer, structuren en tonen zijn. De twee verschillende zangstijlen zorgen voor een afwisseling waar de riffs precies goed in inspelen. Ondanks het met maar drie man is geschreven is het zeker geen slechte plaat. Ulthar past het beste in het straatje van Tomb Mold, Blood Incantation en Vastum. Gewoonweg heerlijke lompe deathmetal met een flinke technische kant eraan. Ik zou zeggen ga hem luisteren en geniet ervan!

0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2022 White Room Reviews

Thema door Anders Norén