White Room Reviews

CD-, DVD- en concertreviews, nieuws, interviews en events

IDLE HANDS – Mana

Afgelopen juni had Idle Hands hun eerste EP uitgebracht. En nu bijna een jaar later komt hun debuutalbum Mana uit. Deze komt aankomende vrijdag uit en word uitgebracht door het label Eisenwald. De productie van Mana begon in november en duurde tot januari. Vanuit Oregon zenden ze een interessante combinatie de wereld in. Hun muziek bevat namelijk verschillende stroming. Je hoort hier een combinatie van gothic rock,heavy metal en nog meer dan dat. Deze combinatie komt niet heel vaak voor waardoor het erg origineel is. Op hun debuutalbum staan 11 nummers. Samen vormen ze een album van 40 minuten. Over het algemeen zijn de nummers onder de vier minuten.

”Nightfall” hiermee begint deze plaat. Een nummer dat een sterk begin is. Het geeft meteen een helder beeld van hoe hun muziek klinkt. Het nummer is catchy en blijft goed hangen. Dit komt vooral door de herhaling die erin zit. Het nummer ”Jackie” heeft wel echter wat treurigs. De combinatie van de gitaar riffs in combinatie met zijn wat lage stem zorgen voor een vrij unieke combinatie. Overig heeft de drumlijn wel iets catchy’s wat op sommige momenten bijna tegen pop aanzit. De sfeer die ze neerzette bij het voorgaande nummer blijft doorgaan. Het vierde nummer is erg meegaand. Het heeft nog steeds wat treurigs maar ze stappen wel meer af van hun pop opbouw. Uiteindelijk stappen ze rustige af in het nummer en gaan ze wat harder. Met dit tempo gaan ze door naar het vijfde nummer. Het is lekker heavy metal en je moet meteen denken aan de jaren 80. Maar dan wel met een modernere klank.

Ondertussen gaan ze verder met de heavy metal sfeer. De nummers zijn vergeleken met de eerste paar nummers van Mana heel anders.
Een top nummer op het album is ”Dragon, Why Do You Cry”. Dit omdat het blijft hangen, het afwisselend is en er veel variatie inzit. Niet alleen de riffs maar ook de vocalen hebben veel variatie. Het valt op dat tot nu toe bijna in elk nummer wel wat akoestische inzit. Maar buiten dat om is het ook ontzettend krachtig. Het nummer ”It’ll Be Over Before You Know It” is een erg emotioneel nummer. Het is hun erg goed gelukt om de sfeer over te brengen. Je hoort daadwerkelijk dat er veel emotie inzit. Het nummer gaat daarna erg vloeiend over in het volgende nummer. Dit omdat overgang bijna niet te horen is. De oorzaak daarvan is omdat het begin zo in het vorige nummer had gekund. Mana sluit af met het nummer waarna het album is vernoemend. Het is vrijwel hetzelfde als voorgaande nummers. Dit omdat er dezelfde dingen in zit verwerkt. Toch blijft het een goed album waar geen slechte nummers op te vinden zijn.

Op Mana zijn de drums erg helder. Dit is aan de ene kant erg mooi maar het is maar net waarvan je houdt. De akoestische stukken staan over het algemeen redelijk hard. De combinatie tussen de heldere drums en de overige instrumenten is niet heel storend. Op sommige momenten had het wel beter gemixt kunnen worden want het geeft nog wel eens het gevoel dat het niet in balans is. In mijn ogen wordt het album na ”Blade And The Will” een stuk beter. De sfeer op Mana is voornamelijk tragische en duister maar wel in een zin dat het net verteerbaar is. Over het algemeen hadden ze niet bij elk nummer akoestische erin hoeven te gooien. Op een gegeven moment gaat het hierdoor op elkaar lijken. De muziek van hun is redelijk toegankelijk en valt niet onder één genre vast te zetten. Maar voor liefhebber van gothic rock en heavy metal zit je bij Mana goed!

0 Shares

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2022 White Room Reviews

Thema door Anders Norén